Fier Fryslân weblog

Rijksbrede aanpak loverboyproblematiek

Mon, 30 Jan 2012 00:00:00 GMT

In de aanloop naar het algemeen overleg over de Rijksbrede aanpak loverboyproblematiekdd. 31 januari 2012 – inclusief het vraagstuk van het ronselen van meisjes in jeugdzorginstellingen en het onderzoek van het Verwey Jonkers Instituut – willen wij het volgende onder de aandacht brengen.

AANBEVELINGEN (WAT IS NODIG?)
1.   Verplichte registratie van loverboyproblematiek in de jeugdzorg en in de vrouwenopvang.
2.   Erken dat slachtoffers van pooierboys/ loverboys gespecialiseerde zorg nodig hebben.
3.   Zet waar mogelijk erkende en effectieve zorgprogramma’s in.
4.   Garandeer dat slachtoffers van pooierboys gespecialiseerde zorg krijgen (nu ‘verdwijnen’ ze in jeugdzorg).
5.   Draag zorg voor een beperkt aantal plaatsen in de gesloten jeugdzorg voor meiden die zich in een open setting niet kunnen handhaven.
6.   Leg het accent op gespecialiseerde opvang- en behandelplaatsen in een open setting. Daar kunnen vormen van dwang en drang vorm en inhoud krijgen.
7.   Maak het mogelijk dat bovenregionale of landelijke gespecialiseerde zorg wordt gefinancierd (vanuit veiligheidsoverwegingen moeten slachtoffers van loverboys in een andere regio worden opgevangen en behandeld dan de regio waar ze wonen).
8.   Draag zorg voor structurele financiering van de Asja-plaatsen die nu nog incidenteel worden gefinancierd door de rijksoverheid. Draag zorg voor erkenning van Asja als landelijk werkende instelling.
9.   Draag er zorg voor dat er adequate financiering komt voor de zorg aan slachtoffers van loverboys die – vanwege veiligheidsrisico’s - niet in hun eigen regio worden opgevangen en behandeld (jeugdzorg en GGz worden regionaal gefinancierd).
10.   Faciliteer/verplicht intensieve samenwerking tussen zorg en justitie t.b.v. het verhogen van de aangiftebereidheid van slachtoffers; én het melden van kennis van delicten en andere relevante kennis voor opsporing en vervolging van pooierboys (kinderhandelaren/mensenhandelaren) door slachtoffers én hulpverleners/behandelaren.

ONDERBOUWING

Geen zicht op omvang - Er is geen zicht op de omvang van loverboyproblematiek bij instellingen voor vrouwen- of maatschappelijke opvang en jeugdzorg (Verwey Jonker Instituut). Er zijn echter aanwijzingen dat loverboy-problematiek op aanzienlijke schaal voorkomt in Nederland. De Inspectie Onderwijs meldde dat gemiddeld een kwart van de scholen voor voortgezet onderwijs aangeeft last te hebben van loverboys: 25% van de vmbo-scholen, 11% van de havo/vwo-opleidingen en 22% van de scholen voor voortgezet speciaal onderwijs. Internaten en JJI’s rapporteerden dat bij het overgrote deel van de geplaatste meisjes sprake is van (angst voor) loverboyproblematiek. Het is bekend dat slachtoffers van seksueel misbruik en gedwongen prostitutie door schuld- en schaamtegevoelens en door ambivalente gevoelens tegenover ‘hun’ loverboys (verliefdheid en angst) niet snel openheid van zaken geven. Daarom is het zorgelijk dat de jeugdzorg deze problematiek niet registreert. Het is van belang dat de jeugdzorg uiterst alert is op signalen van kinderhandel (loverboyproblematiek) en dit systematisch registreert. De kans is anders groot dat het gemist wordt. Het lijkt ons dan ook zinvol dat de minister de jeugdzorg verplicht om deze problematiek te gaan registreren.

One size fits all? - De United Nations, de Europese Unie en de Nationaal Rapporteur Mensenhandel pleiten voor gespecialiseerde zorg. De minister van Jeugd en Gezin gaf indertijd aan dat gespecialiseerde zorg niet nodig was: vraaggericht werken zou voldoende moeten zijn bij deze problematiek. Wat de minister vergeet is dat het hier om meisjes gaat die ernstig zijn getraumatiseerd door (seksueel) misbruik. Zij zijn meestal niet alleen misbruikt door loverboys en in de prostitutie maar ook al eerder in hun leven (incest, aanrandingen, (groeps)verkrachtingen). Uit dossieronderzoek van Fier blijkt dat 40% van de meiden zwanger is geweest; tweederde gebruikt soft drugs en een derde harddrugs; van 10% is bekend dat ze slachtoffer zijn van incest; 87% heeft eerder ambulante hulpverlening en tweederde residentiële hulpverlening gehad; meer dan de helft heeft zelfmoordgedachten en 1 op de 5 meiden heeft al eens een suïcidepoging gedaan; 70% heeft eetproblemen; 44% automutileert etc. Met andere woorden, het gaat hier om meisjes die zeer beschadigd zijn en die zonder adequate behandeling een hoog risico lopen om tienermoeder te worden, afhankelijk of verslaafd te raken van middelen; een persoonlijkheidsstoornis te ontwikkelen (zoals borderline problematiek) etc. Oftewel: langdurig zorg afhankelijk! Grijp waar mogelijk snel en adequaat in middels adequate behandelprogramma's om ook in toekomst erger te voorkomen.
In de jeugdzorg wordt gewerkt met algemene behandelprogramma’s (one size fits all) waarbij rekening wordt gehouden met de specifieke problematiek van individuele jongeren (vraaggericht werken). Dit is niet toereikend voor deze doelgroep: een doorsnee professional in de jeugdzorg is onvoldoende toegerust om adequate hulp te bieden bij de hiervoor geschetste problematiek. Daarom is gespecialiseerde zorg en een specifiek zorgprogramma noodzakelijk. dit werkt op termijn kostenbesparend! Uitgangspunt moet zijn: meer voor minder.

Samenwerking zorg en justitie - Laat u inspireren door het motto “Niet dweilen met de kraan open”. Met andere woorden, uitgangspunt is dat we iedere loverboy ‘pakken’. Slachtoffers van loverboys hebben kennis van delicten, die in het pooierboy-, kinderhandel-, mensenhandel- en of het criminele circuit plaatsvinden. Daarnaast hebben ze kennis van andere – voor opsporing, aanhouding, vervolging en berechting - relevante zaken, zoals namen, adressen, auto’s, nummerborden, wapenbezit en drugshandel. Het is van belang om het doen van aangifte zo kindvriendelijk mogelijk te maken. Het is van belang dat vanuit de zorg slachtoffers worden gestimuleerd om aangifte te doen. Als een slachtoffer dat niet wil, kan ingezet worden op het melden van relevante zaken via Meld Misdaad Anoniem i.h.k.v. de ‘stapelmethode’. Zowel slachtoffers als professionals zouden moeten melden bij Meld Misdaad Anoniem. Daarnaast moeten politie, justitie en de rechtelijke macht voldoende gefaciliteerd zijn om deze zaken op te pakken en af te handelen. In het verlengde hiervan is intensieve samenwerking tussen zorg, politie en justitie noodzakelijk.

Zorgprogramma Asja = erkende interventie - Het zorgprogramma Asja (residentiële zorg) is specifiek ontwikkeld voor slachtoffers van loverboy’s. Het zorgprogramma Asja is erkend als voorlopig in theorie effectief door de erkenningscommissie interventies van het Nederlands jeugd Instituut (NJI), het RIVM en het Nederlands Centrum Jeugdgezondheid (NCJ).
-   De meiden komen niet in aanraking met jongens (niet in de leefgroep en niet op school) omdat ze bij opname nog te kwetsbaar zijn voor de verleidingstechnieken van de pooierboys of hun handlangers; onvoldoende weerbaar zijn voor grensoverschrijdend gedrag en verkrachtingen; en zelf nog te veel van de aandacht van jongens afhankelijk zijn (verwarren seks en intimiteit).
-   Meiden in de leeftijd van 13 t/m 23 jaar komen in aanmerking voor opname. Juist bij loverboyproblematiek is het van belang om ook jongeren in de leeftijd van 18 t/m 23 jaar gespecialiseerde zorg te bieden en niet alleen te focussen op minderjarigen (in de jeugdzorg is de leeftijdsgrens 18 jaar).
-   Jeugdzorg neemt meiden van 17 jaar en ouder vaak niet in behandeling omdat zij al bijna 18 zijn en ze dan geen recht meer hebben op jeugdzorg. Loverboys hebben het vaak juist gemunt op meiden van 16 à 17 jaar (vanaf 18 jaar is prostitutie legaal).
-   In jeugdzorgplus voorzieningen worden deze meiden vaak nog opgesloten. Juist voor meiden die voortdurend in de gaten werden gehouden en/of opgesloten werden door pooierboys is dit doorgaans geen goed behandelklimaat. Het zorgprogramma Asja sluit meiden niet op en heeft alternatieven ontwikkeld die net zo adequaat zijn voor de veiligheid en bescherming van de meiden. Onze ervaring is dat de meeste meisjes niet opgesloten hoeven te worden als er sprake is van een gespecialiseerd zorgprogramma, toegesneden op hun problematiek.
-   Voorwaarde voor een open setting is dat meiden in een andere regio dan waar ze wonen, moeten worden opgevangen omdat de kans anders te groot is dat ze met hun pooierboys of het criminele circuit (de handlagers) in contact komen.
-   Slachtoffers loverboys hebben naast orthopedagogische behandeling (jeugdzorg) ook behandeling nodig voor PTSS (GGz). Asja biedt integraal orthopedagogische behandeling en kinder- en jeugdpsychiatrie.
-   Asja biedt gespecialiseerde zorg voor dezelfde prijs als de algemene behandelprogramma’s in de jeugdzorg.
-   Inzetten op aangiften opdat de daders ook daadwerkelijk opgepakt en veroordeeld kunnen worden!

Expertisecentrum - Fier Fryslân is een expertisecentrum op het terrein van loverboyproblematiek, kinderhandel en mensenhandel. In 2011 heeft Fier Fryslân 201 nieuwe slachtoffers in de leeftijd van 13 t/m 23 jaar in zorg genomen: 117 slachtoffers van loverboys (waarvan 87 residentiële hulp kregen) en 84 buitenlandse slachtoffers mensenhandel (waarvan 28 residentiële hulp kregen).
De kanttekening is op zijn plaats dat slachtoffers die voor 2011 in zorg zijn genomen en waarvan de hulpverlening in 2011 doorliep niet in deze cijfers zijn meegenomen.

Met vriendelijke groet,

Linda Terpstra - voorzitter Raad van Bestuur
Anke van Dijke - lid Raad van Bestuur

Nieuwjaars ontmoetingsloop

Mon, 16 Jan 2012 00:00:00 GMT

Zaterdag 14 januari meegedaan aan de Nieuwjaars ontmoetingsloop vanuit VNN en Brijder op de afsluitdijk. 7,75 kilometer rennen over de dijk, met allemaal cliënten en hulpverleners vanuit VNN en Brijder. Wij waren als enigen vanuit Fier die mee hebben gedaan, dus hadden wel de eer hoog te houden. 4 meiden, twee vanuit Metta 2 en 2 vanuit Metta 1.

Wat een top dames, die als meiden van Friesland werden omgeroepen tussen de dik 400 meelopers. Vanaf de Breezanddijk halverwege de afsluitdijk, rennen richting Den Oever, waarbij we op de 4 km een keerpunt hadden, om hetzelfde stuk weer terug te rennen. Voorbijrazende auto’s en vrachtauto’s die met hun getoeter ons een hart onder de riem wilden steken om door te zetten.

Uiteindelijk hebben we allen de finish behaald en zijn we binnen gekomen rond de 50 minuten. Een hele prestatie en als beloning een mooie medaille en natuurlijk een persoonlijk record op de 7,75 kilometer Nieuwjaars ontmoetingsloop. Hier vandaag dus Running Therapie gepromoot en laten zien dat het voor de meiden goed gewerkt heeft. En wat waren we blij toen het er op zat. Want 7,75 km is niet niks natuurlijk.

Na afloop nog flessen drinken, erwtensoep en koffie/ thee en bananen verkrijgbaar. Super geregeld en georganiseerd. Mijn complimenten aan onze meiden, en voor eventjes vandaag waren het mijn meiden, die deze uitdaging zijn aangegaan, samen met mij en op wie ik enorm Fier ben. Ze hebben het toch maar even gedaan!

Groeten Piety Zwanenburg, Metta 2

Zwemmen

Wed, 11 Jan 2012 00:00:00 GMT

Ellen de Ruiter heeft zwemmen voor mij mogelijk gemaakt. Ik wilde heel graag weer leren zwemmen. Toen ik nog op de basisschool zat had ik mijn zwemdiploma A en B gehaald. Toen mijn ouders er achter kwamen dat ik zwom op school waren ze er niet blij mee. In mijn familie/ cultuur is het een schande als meisjes en vrouwen zwemmen. Of het nou alleen met vrouwen en meiden is of dat je in het openbaar zwemt het blijft een schande.

Dus elke donderdag middag ging ik niet meer naar school omdat ik ging zwemmen op die dag. Men zegt vaak zwemmen en fietsen verleer je niet. Geloof me als je meer als tien jaar niet meer zwemt verleer je het zekers. Mijn eerste les viel op mijn verjaardag dus ik was heel enthousiast en dacht ''ooh komt wel goed''. Eenmaal in het water liep het niet zoals ik het wilde. Ik wist wat ik moest doen maar m'n lichaam werkte niet mee. Alles moest ik weer opnieuw leren en ik leerde meer dingen erbij en dat was leerzaam. Na drie maanden kon ik afzwemmen maar ik wachtte op een mede huisgenoot. We hadden afgesproken dat we samen zouden afzwemmen. Na een paar maanden vertrok ze onverwachts dus heb ik voor niets zitten wachten.

Vrijdag 23 december ging ik eindelijk afzwemmen voor mijn A-diploma bij de Blauwe Golf. Ik had mijn mentor Jessica en Ellen de Ruiter mee genomen. Ik vond het allemaal heel spannend omdat het voor het eerst was in mijn leven dat anderen mee kwamen. Mijn bigsister had der camera mee en mijn mentor had der foto camera mee.

Tegenwoordig moet men voor de A-diploma duiken tot en met 2.70 meter, twee banen op je buik en twee banen op je rug zwemmen, vijf seconden op je buik en tien seconden op je rug, van buik naar rug zwemmen, borst scroll op je buik en op je rug en één minuut dansen in het water. Ik vond dat alles wel goed ging. Ik vond van buik naar rug zwemmen makkelijk en duiken vond ik hartstikke leuk. Één minuut dansen in het water vond ik moeilijk omdat ik maar één keer heb geoefend en toen was het een halve minuut. Dus het was even slikken uiteindelijk was ik kapot toen ik klaar was. Een minuut duurt lang als je het niet gewend bent. Als laatste mocht iedereen van de duikplank springen en dat vond ik ook hartstikke leuk. Springen en even lachen naar de camera.

Ik heb mijn A-diploma gehaald op naar de B- diploma ^_^. Ik wil uiteindelijk ook de C- diploma halen dus ik ga lekker door met zwemmen. Dit was een geslaagde dag met dank aan mijn fans haha. Ik heb echt genoten van het moment even niet aan m'n problemen denken....heerlijk dat gevoel. Ik dank Fier dat ze dit mogelijk hebben gemaakt voor mij.

Zoey

Trots op onze sportmeiden

Thu, 05 Jan 2012 00:00:00 GMT

Begin januari. Toch even terugblikken op 2011; het jaar waarin onze eigen Fier Sports Academy van start ging. Een jaar waarin we op sportief gebied ontzettend veel hebben bereikt. Sport moest onderdeel worden van de behandeling van Fier. Tenminste: dat wílden we graag. Sporten is immers goed voor je; voor je lijf, je geest en je sociale contacten. We werkten hard aan de realisatie van onze plannen. En het lukte! Alle meiden, vrouwen en kinderen die bij Fier in de opvang verblijven krijgen de kans om te sporten.

Meer dan tachtig meiden doen dat inmiddels, waarvan iets meer dan de helft bij een sportclub in de buurt. (Duizend maal dank aan de sportclubs die zich hiervoor openstellen!) Prachtig om te zien wat dat allemaal voor moois oplevert. Voorbeelden? Die zijn er genoeg. Zoey heeft net haar zwemdiploma A gehaald en gaat gretig door voor B en C. Vicky mag een groep hoger turnen omdat ze het zo goed doet. Naomi basketbalt fantastisch en Marissa heeft net haar eerste voetbalfeestje gehad. En zo kunnen we nog wel even doorgaan. Stuk voor stuk doen onze meiden het fantastisch en stuk voor stuk hebben ze baat bij de factor sport in hun leven.

We zien het iedere dag opnieuw gebeuren. De meiden bloeien zienderogen. Want: hoeveel zelfvertrouwen geeft het als je eerder niet kon zwemmen en na een half jaar al je A-diploma hebt? Hoeveel energie geeft het je als je ineens een dubbele flikflak kunt maken? Hoe leeg kun je je hoofd maken tijdens de basketbalwedstrijden op zaterdag en hoeveel lol heb je met je teamgenoten tijdens een feestje? De antwoorden spreken voor zich…

We zijn trots op onze meiden. Dat ze het aandurven, dat ze het doen. Dat ze op het fietsje richting de sportschool gaan. Dat ze in hun eentje een nieuw team binnenstappen, met een rugzak vol nare bagage. Dat ze het weer aandurven om contact te maken, ook al zijn ze nog zo teleurgesteld in mensen. Dat ze voorzichtig weer de stap maken naar een mooie toekomst.
Onze meiden zijn moedig. En daarom richten we onze laatste woorden aan hen: We zijn trots op jullie! Hartstikke trots!

Annemarie van Rijn en Ellen de Ruiter

PS. De Fier Sports Academy wordt mogelijk gemaakt door donaties van VSBfonds, Rabobank Foundation, Jeugdsportfonds, Zabawas en Stichting Kinderpostzegels.

Een kijkje in de keuken van de kwaliteitsfunctionaris

Tue, 03 Jan 2012 00:00:00 GMT

Tevredenheidsonderzoeken – Een impuls voor de kwaliteit van Fier Fryslân –

De missie van Fier is het voorkomen, het stoppen en het hulp bieden bij de gevolgen van geweld. We willen de best mogelijke zorg bieden en de problematiek van geweld in afhankelijkheidsrelaties op de agenda zetten.

Maar doen we dat ook?

Deze vraag kunnen we onmogelijk zelf objectief beantwoorden. Daarom onderzoeken we door middel van evaluaties op individueel niveau met de cliënt hoe de zorg wordt ervaren. Daarnaast laten we door middel van de CQ index door een extern bureau meten hoe clienten de behandeling van Fier Fryslân hebben ervaren. De resultaten hiervan zullen in januari 2012 beschikbaar zijn.
Maar niet alleen de ervaring van clienten is belangrijk, want de best mogelijke zorg bieden kunnen we niet alleen. Daarom hebben we in november 2011 een tevredenheidsonderzoek onder onze ketenpartners uitgevoerd. Maarliefst 81 ketenpartners hebben mee gewerkt aan het onderzoek.
Zij gaven Fier Fryslân gemiddeld een 7,7 als rapportcijfer
Opvallend is dat er geen onvoldoendes werden gegeven en maarliefst vijf keer een 10. Het is mooi om terug te lezen dat de ketenpartners Fier Fryslân ervaren als een innovatieve organisatie en dat de samenwerking als positief wordt ervaren. De ketenpartners ervaren dat Fier Fryslân de problematiek op de agenda zet en dat medewerkers voldoende kennis hebben om de zorg te bieden. Als ik de resultaten van het onderzoek bekijk, ben ik fier op Fier Fryslân. Uiteraard ben ik altijd op zoek naar verbeterpunten omdat je dan alleen aan kwaliteitsverbetering kunt werken. Wat opvalt is dat ketenpartners soms aangeven dat Fier rekening moet houden met de tijd en aandacht voor implementatie bij andere organisaties en dat Fier andere organisaties meer moet meenemen in ontwikkelingen. Dit is een mooi verbeterpunt waar we in 2012 mee aan de slag gaan. Daarnaast viel op dat sommige ketenpartners niet op de hoogte zijn van het volledige aanbod van Fier Fryslân. Ook hiermee zullen we aan de slag gaan in 2012. De uitkomsten van de enquête van 2010 liet ons al een mooi resultaat zien waar we trots op konden zijn. We zijn er ook trots op dat we dit resultaat vast hebben kunnen houden in 2011. De verbeterpunten zullen we gebruiken als impuls om te blijven werken aan kwaliteitsverbetering.

Rest mij nog om iedereen een (kwalitatief) goed 2012 toe te wensen!

Groeten Ingrid Couperus
kwaliteitsfunctionaris

Inzamelactie

Wed, 14 Dec 2011 00:00:00 GMT

Op maandag 5 december werd door mij een flinke stapel met kleding voor kinderen en volwassenen, veel speelgoed, een potje, een kinderwagen en keyboard bezorgd bij het kantoor van Fier Fryslan.
Na tweemaal aandacht in de nieuwsbrief van onze kinderopvang gevraagd te hebben voor Fier Fryslan, was het op Sinterklaasochtend dan toch het moment om alles af te leveren op de Troelstraweg. Met de auto al redelijk vol met spullen van, en afgegeven bij, Het Kroontje en een buurman, kwam er nog een flinke lading spullen bij van collega Corma van Corma's opvang. Volgeladen kwamen we aan bij het kantoor van Fier en heb ik samen met een medewerkster van daar de auto uitgeladen.
Ze waren erg blij met de spullen en kunnen veel kinderen hier een beetje gelukkig mee maken. Die blije momenten hebben zij hard nodig om even kind te kunnen zijn, om even te vergeten uit welke vervelende situatie zij komen. Iedereen die wat heeft ingeleverd, namens deze kinderen, enorm bedankt!

Kinderopvang Het Kroontje
Angelique Cornelisse

Kinderen gemist?

Thu, 24 Nov 2011 00:00:00 GMT

Heeft u ze al gezien de vrolijke kinderpostzegels en kaarten? Nee? Dan heeft u vast de kinderen aan de deur gemist. Jammer, want met de opbrengst steunt Stichting Kinderpostzegels Nederland wereldwijd projecten voor kwetsbare kinderen. Gelukkig kunt u ze alsnog bestellen. Daarmee helpt u Kinderpostzegels onder andere kinderen een thuis te geven waar zij zich veilig voelen.

Kinderen als de 10-jarige Tjerk bijvoorbeeld. Tjerk verblijft regelmatig op de pleegzorgboerderij Samen thuis in Friesland samen met andere kinderen en jongeren tussen de 4 en 18 jaar oud. Iedereen heeft een taak op de boerderij en draait mee in het gezin. Het is een plek waar de kinderen zichzelf kunnen zijn en zich vrij kunnen ontwikkelen. Maar bovenal een plek waar ze zich veilig voelen. Tjerk: “Op de pleegzorgboerderij kom ik tot rust. Ik vind het daar fijn en ze zorgen goed voor mij.”

Bestel hier

Onderzoek naar loverboymeiden

Fri, 18 Nov 2011 00:00:00 GMT

Nationaal en internationaal onderzoek laat zien dat meisjes die in de prostitutie terechtkomen vaak geconfronteerd worden met gewelds- en misbruiksituaties. Ook komt naar voren dat veel geprostitueerde meisjes traumagerelateerde klachten en reacties laten zien. Nachtmerries, herbelevingen en zelfdestructief, zelfverwondend en suïcidaal gedrag zijn hier voorbeelden van.
Gelet op deze traumatische ervaringen en klachten, is voor velen van hen hulp nodig: om te ontsnappen aan hun gedwongen situatie, om tot rust te komen en om traumatische ervaringen te verwerken.

De opvang- en behandelvoorzieningen Asja | & ? en het daarbij behorende zorgprogramma, zijn een van de weinige voorzieningen in Nederland die specialistische hulp bieden aan meisjes die via dwang, misleiding of geweld in de prostitutie terecht zijn gekomen of dreigen te komen. De onafhankelijke wetenschappelijke erkenningscommissie jeugdinterventies heeft het zorgprogramma Asja beoordeeld als zijnde theoretisch goed onderbouwd. Fier vindt het echter ook belangrijk om te weten of het zorgprogramma daadwerkelijk effectief is, of er sprake is van duurzame zorg: zorg die niet alleen op korte termijn, maar ook op de lange termijn zijn vruchten afwerpt. Heel graag willen wij (de onderzoeksgroep van Fier Fryslân) in 2012 hier een groot onderzoek naar doen. Niets mooiers dan onderzoeken of dat wat we doen ook daadwerkelijk werkt! Voordat het zover is, is het essentieel om goed en uitgebreid zicht te hebben op welke doelgroep Asja | & ? precies in huis heeft. Daarom ben ik, samen met mijn onderzoekscollega’s, momenteel bezig met een beschrijvend onderzoek naar Asja | & ?.

Alle dossiers van de meiden die tussen 1 januari 2008 en juni 2011op Asja | & ? zijn verbleven (of nog steeds verblijven) zijn doorgespit. De informatie uit de dossiers is verzameld in een gigantische dataset, met daarin uiteenlopende onderwerpen. Ik ben heel blij dat ik een aantal fijne collega’s heb die met het verzamelen van de data heel hard hebben meegeholpen, want meer dan 100 dossiers doorspitten in je eentje is geen pretje. Al is het wel zo, dat juist deze fase heel veel inzichten geeft in het leven van de meisjes die op Asja terechtkomen zijn.
Gegevens die we verzameld hebben zijn onder andere schoolverloop, gezinsgeschiedenis, geweldservaringen, hulpverleningsgeschiedenis, drugsgebruik, huidige klachten en DSM-classificaties. Op basis van onze gigantische dataset worden vier hoofdthema’s behandeld: (1) een algemene profielschets van de meiden, (2) de voorgeschiedenis van de meiden, (3) klachten waarmee de meiden kampen en (4) het verloop van het verblijf op Asja. Deze resultaten worden bij elkaar gebracht om uiteindelijk een schets te kunnen geven van de doelgroep die Asja | & ? bedient. Hierbij proberen we nadrukkelijk de verbinding te zoeken met de collega’s die op Asja werken.

Ons vorige onderzoek, een onderzoek naar het huisverbod, heeft laten zien dat juist deze verbinding de belangrijkste inzichten geeft. Herkennen de mensen op de werkvloer de door ons gevonden resultaten of zijn ze juist verbaasd? Moeten deze resultaten genuanceerd worden? Zien wij belangrijke zaken over het hoofd? Hebben zij belangrijke aanvullingen die niet in de dossiers gevonden zijn? Het gesprek aangaan over dit soort zaken maakt onderzoek doen zo leuk: je zou bijna kunnen zeggen dat je onderzoek een ‘gezicht krijgt’. Het blijft geen verhaal op papier, maar het wordt de realiteit.
Op basis van het voorgaande zullen wij aanbevelingen doen over de manier waarop de meisjes moeten worden benaderd, wat aandachtspunten horen te zijn bij diagnostiek, begeleiding en behandeling en waar in ons aanbod nog slagen te halen zijn. Centraal staat het doorontwikkelen van onze specialistische hulp en het steeds meer toespitsen van ons aanbod op onze doelgroep. Daarnaast biedt dit onderzoek een solide basis voor het onderzoek waar het uiteindelijk echt om draait: een onderzoek naar de duurzaamheid van onze zorg, zorg die ook op de lange termijn effectief is!

Lees een artikel over de onderzoeksgroep van Fier in de Fierkrant:
http://www.fierfryslan.nl/fierkrant/index.html

Fiermeiden bezoeken vrouweninterland

Thu, 03 Nov 2011 00:00:00 GMT

Donderdag 27 oktober was het zover dat een aangename verrassing werkelijkheid werd. Verscheidene meiden van verschillende afdelingen van Centrum Jeugd mochten naar een vrouweninterland. De interland ging tussen Nederland en Engeland en was een kwalificatiewedstrijd voor het EK in 2013. De interland werd gespeeld in Zwolle, in het FC Zwolle stadion.
Zoals de keren ervoor bij de Dutch Homeless Cup, was de Cambuur bus weer tot onze beschikking gesteld. Vanaf het hoofdkantoor werd de busreis ingesteld op het eindpunt Zwolle. De meiden vermaakten zich goed onder de reis. Er werden spelletjes gespeeld en er werd zelfs meegezongen met de radio die aanstond. De sfeer zat er al goed in voor de wedstrijd.
Eenmaal aangekomen op de parkeerplaats van het stadion baanden wij ons als groep een weg door de menigte. Er was een goede opkomst voor de wedstrijd. In het vak waar wij zaten hadden we hoog in de ring plaatsgenomen. Met de goal voor ons hadden we goed zicht op het veld en de wedstrijd. Al staand en voor sommigen met de hand op de borst werd en met vol stemgeluid meegezongen met het Nederlands volkslied. Ondanks dat niet iedereen gehuld was in het Oranje, dat zich veel sierde in het stadion, was het gejuich er niet minder om. Zo had de keeper van het Nederlands elftal, door de energie van de meiden, een penalty gestopt. Dit was essentieel want Nederland kwam helaas zelf niet tot scoren in deze wedstrijd. Maar dit nam niet weg dat het een spannende wedstrijd was en een geslaagde avond voor de meiden.
Na toch een enerverende avond stapte iedereen met schorre stemmen de bus weer in om zo weer naar Leeuwarden terug te reizen. Een punt voor het Nederlands vrouwenelftal door het gelijkspel en voor de meiden een leuke ervaring rijker werd deze avond afgesloten.

Fier kreeg de kaarten van deze interland aangeboden door de KNVB. Bedankt daarvoor!

Multidisciplinair Centrum Kindermishandeling

Wed, 05 Oct 2011 00:00:00 GMT

De nieuwe aanpak van behandeling van meldingen kindermishandeling in het Multidisciplinaire Centrum Kindermishandeling (MDC-K) betekent dat de betrokken hulpverleners vanuit diverse instanties na een melding nu snel om tafel zitten. Niet meer gegevens op papier zetten en dan bevindingen doorgeven, maar gewoon de directe samenwerking van mensen die het werk doen en elkaar daarin kennen werken. Teamwork dus.
Daarmee voorkom je dubbelingen, misverstanden en natuurlijk vertraging. Door gewoon elkaar aan te vullen in het werk. Samenwerken gaat dan leven en wordt fris, want in gesprek zijn betekent ook dat je elkaar kunt motiveren om de juiste dingen te gaan doen en elkaar scherp te houden. Allemaal bedoeld voor de mogelijk beroerde situatie waarin een kind zich bevindt.

De aftrap van het MDC-K is op 13 september gedaan. Na een klein jaar van gesprekken en ontwerpen is het MDC-K een feit geworden. Op de kinderpoli van het MCL zit nu een tiental mensen om tafel; mensen die voorheen achter elkaar aan of naast elkaar werkten en wachten op andermans bevindingen. Ervaringen met meldingen van kindermishandeling die wij in de praktijk van ons werk opdoen, worden nu samen doorgenomen en er vindt direct afstemming plaats wie wat gaat doen.

Daardoor wordt een melding van kindermishandeling niet meer in twee maanden maar in twee weken verwerkt! Deze vermindering van wachttijd is belangrijk voor een kwetsbaar kind dat afhankelijk is van ouderen. Als eindelijk de keus is gemaakt om een situatie aan te spreken en te veranderen, wordt snelheid en veiligheid belangrijk! Dan kan een omgeving die een kind klein houdt, gaan veranderen in een gezonde omgeving. Alleen daarin kan een kind zichzelf gaan worden.
Het MDC-K is gestart en gaat het echt worden, alleen al door het enthousiasme en de betrokkenheid in de samenwerking die ik in het afgelopen jaar heb gezien.

Meer informatie

Pieter Jellema
Centrummanager Kindergeneeskunde
Medisch Centrum Leeuwarden

Fier Voetbalschool

Wed, 05 Oct 2011 00:00:00 GMT

Nog niet van start, maar nu al een groot succes: onze Fier Voetbalschool. Want tjongejonge, wat krijgen we een boel positieve reacties nu onze plannen voor dit project op tafel liggen.
Onze voetbalschool is speciaal bedoeld voor jonge slachtoffers van geweld. Kinderen die getuige zijn van de ruzies tussen hun ouders, zelf worden mishandeld en/of gebukt gaan onder seksueel misbruik. Zij leven vaak in zeer stressvolle situaties en hebben dringend een uitlaatklep nodig. Sport kan negatieve patronen doorbreken; het maakt kinderen sterker en geeft ze meer zelfvertrouwen. Bovendien: door te sporten maken de hersenen bepaalde stoffen aan die trauma’s helpen bestrijden. En daarom wil Fier ze laten voetballen. Bij Cambuur natuurlijk. Want wie wil er nu niet voetbaltraining krijgen van een profvoetballer bij een profclub?
Onze trainer, oud-Cambuurspeler René van Rijswijk, heeft er zin in. Hij zou het liefst vandaag nog beginnen. Lekker een balletje trappen met deze kinderen. Toch moeten we nog even wachten. Er is namelijk geld nodig om een project als dit goed uit te voeren. Mooi is dat we met onze Voetbalschool nog altijd kans maken op de ASN Bank Wereldprijs.

Klik hier om te stemmen

Of via: http://www.facebook.com/voordewereldvanmorgen

We zijn nog volop in de race voor de publieksprijs. Het project dat de meeste stemmen van het publiek krijgt, wint € 10.000,-. Winnen betekent dat we van start kunnen. En daarom is het grote stemmenverzamelen begonnen. Prachtig om te zien hoe iedereen hier z’n steentje aan bijdraagt. Fiermedewerkers, familieleden, ketenpartners… ze helpen allemaal mee. Moeders schrijven hele families aan. Adresboekjes van bekenden worden ‘geplunderd’. Retweets vliegen over en weer. Alles om maar zoveel mogelijk stemmen binnen te halen. En met resultaat! We draaien vooralsnog mee in de top 3. Maar daarmee zijn we er nog niet, want stemmen kan nog tot 10 november. We hebben dus een lange adem nodig – net als echte topsporters. Geen probleem: want die lange adem hebben we. Dat hebben we bij Fier al lang bewezen!
We hebben nu al zin in de aftrap!
Annemarie van Rijn en Ellen de Ruiter

Optimale sportprestaties

Wed, 21 Sep 2011 00:00:00 GMT

Enthousiasme en daaruit voortvloeiend gedrevenheid. Dat is wat mij opviel na de eerste contacten in het kader van de Fier Sports Academy. Het werkte aanstekelijk en maakte dat ik me graag wilde aansluiten bij het project. Ik werd benaderd vanwege mijn werk als sportpsycholoog. Een sportpsycholoog is gespecialiseerd in hoe sporters een optimale prestatietoestand kunnen bereiken. Wat is er nodig om de kwaliteiten die een sporter in zich heeft eruit te laten komen op de juiste momenten? Niet alleen is deze vraag interessant voor de sporter zelf, ook voor trainers, coaches of ouders is het van belang om te weten hoe de sporter het beste benaderd kan worden en waar rekening mee te houden.

Ook wat betreft de meiden die deelnemen aan de Fier Sports Academy is het van belang om na te denken over wat zij nodig hebben om optimaal te presteren. Het gaat hierbij niet direct om het neerzetten van topprestaties, maar in eerste instantie om zaken als zelfvertrouwen en vertrouwen in anderen, omgaan met tegenslagen of realistische verwachtingen. Daarnaast is het zo dat de meiden die aan dit project deelnemen veel hebben meegemaakt. Deze achtergrond dient, tot op zekere hoogte, meegenomen te worden in het antwoord op de vraag; hoe kunnen we ervoor zorgen dat deze meiden een zo optimaal mogelijke sportprestatie gaan beleven?

Trainers en coaches zijn hierin onmisbaar. Zij creëren het klimaat waarbinnen de meiden sporten, waarin zij contacten leggen met onbekenden en met tegenslagen worden geconfronteerd. Durven de meiden zichzelf te zijn en vervolgens zichzelf te ontwikkelen? Om de betreffende coaches in dit proces te ondersteunen, worden er dinsdag 25 oktober en woensdag 1 november aanstaande, workshops georganiseerd waarin eerder genoemde onderwerpen aan bod komen. Door oefeningen en praktijkvoorbeelden worden deze vaak abstracte thema’s, snel concreet. Ik kijk er naar uit om met de coaches aan de slag te gaan. Met hetzelfde enthousiasme dat mij opviel tijdens de kennismaking met de Fier Sports Academy, zal ik de workshops gaan geven!

Judith Upmeijer

Fier Fryslân en de keuze voor mensen!

Fri, 16 Sep 2011 00:00:00 GMT

Veel kritiek op de zorg in Nederland heeft te maken met een overwegend gebrek aan klantvriendelijkheid en betrokkenheid op cliënten of patiënten. Dat is opvallend omdat het een uitgesproken mensgerichte en voor iedereen waardevolle dienstverlening betreft.

Treacy en Wiersema (1995) onderscheiden in het algemeen drie basisstrategieën voor organisaties:

Productleadership (de organisatie kiest voor excellente of misschien wel de beste producten)
Operational excellence (de organisatie gaat vooral voor een gestroomlijnde organisatie, vlotte afhandeling en lage prijzen)
Customer intimacy (de organisatie kiest op de eerste plaats voor een goede relatie met de klanten).

Nu zal iedereen doorhebben dat alle drie de strategieën belangrijk zijn. Iedereen verwacht deskundig geholpen te worden in een goed georganiseerd bedrijf met min mogelijk verspilling en iedereen verwacht in de zorg voldoende aandacht en betrokkenheid. Het gaat er dan ook niet om dat een of twee van de basisstrategieën genegeerd worden, het gaat erom dat er een volgorde van belangrijkheid in zit. Dat kan per sector of doelgroep of dienstverlening verschillen. Bij kortdurende spoedhulp en bij hightech cure zal het vooral om deskundigheid en vakmanschap (productleadership)gaan. Bij chronische zorg (bij care) zal de klantrelatie belangrijk zijn en bij minder ingewikkelde en routinematige zorg kan de efficiënte organisatie meer op de voorgrond staan.

Fier Fryslân is een zorgorganisatie die deskundig is op het gebied van geweld in afhankelijkheidsrelaties. Zij richt zich op het voorkomen of zo vroeg stoppen van dat geweld en op het helpen/behandelen van de slachtoffers en daders van dat geweld.

Fier kiest daarbij duidelijk en onomwonden voor de klantrelatie. Zij heeft daar twee motieven voor. Op de eerste plaats is het een gepassioneerde keuze voor medemensen die overwegend door pech in hun leven onrecht wordt aangedaan en die ernstig lijden door geweld met vaak langdurige en traumatische gevolgen.

Op de tweede plaats is het hebben van een vertrouwensrelatie juist bij de mensen een absolute basisvoorwaarde om ook maar enige verbetering te bereiken in de kwaliteit van leven van deze mensen.

Opvallend en vooral schrijnend is het om dan te constateren hoe onze hele (ambtelijke en bestuurlijke) omgeving erop uit is om zo’n volstrekt heldere en juiste strategische keuze te ondermijnen. In een voortdurende druk op efficiëntie met een hardnekkige bureaucratie en regelgeving (met regels die alsmaar niet zijn toegesneden op deze doelgroep en deze vorm van hulp) wordt de organisatie geforceerd om zich met de net iets minder belangrijke basisstrategie (operational excellence) bezig te houden.

Wanneer de mensen van Fier zich daar eindelijk enigszins doorheen geworsteld hebben komt er een nieuwe lading van naar verantwoording op de wetenschappelijkheid van de behandelmethoden.

Nu is er niets mis mee dat er toezicht is op een efficiënte bedrijfsvoering. Het is terecht dat er aandacht is voor en toezicht op de deugdelijkheid van behandelmethoden. Het is echter onvergeeflijk dat in het hele systeem er geen enkele aandacht of stimulans gericht is op de in veel gevallen noodzakelijke keuze voor customer intimacy.

Het is te danken aan de gepassioneerde inzet en overtuiging van de mensen van Fier dat zij hun terechte strategische keuze overeind kunnen houden.

Zou het niet eens tijd worden dat er in het zorgbeleid in Nederland wat gas wordt terug genomen in de sturing op geld en methode en wat meer gas wordt gegeven in de sturing op klantbetrokkenheid?!

Jo Caris

Leeuwarden, 15 september 2011

Gedicht van Fiermeisje

Wed, 03 Aug 2011 00:00:00 GMT

Liefde en haat

Zij houdt van hem
Toch doet ze zich voor als iemand die hem haat
Haar gevoelens houden hem vast
Terwijl haar verstand hem loslaat
Hij is slecht in haar ogen
Maar goed in haar gedachten
Hij doet haar zoveel verdriet
Tegelijkertijd kan hij haar pijn verzachten

Hij haat haar
En toch was ze het meisje van zijn dromen
Hij kon haar niet uitstaan
Terwijl hij voor haar neus tranen liet stromen
Ze was de liefde in zijn leugens
Maar in de realiteit betekende ze niets voor hem
Ze heeft nooit wat van zijn spelletjes opgemerkt
Tegelijkertijd hoorde ze het altijd al in zijn stem

Trots op samenwerking: Chat met Fier!

Mon, 25 Jul 2011 00:00:00 GMT

Als je in een kwetsbare positie zit, als je te maken krijgt met grensoverschrijdend gedrag, als je gevoelens van schuld of schaamte hebt daardoor, dan kun je anoniem, online contact leggen met een hulpverlener. Je kan je verhaal kwijt bij iemand die je begrijpt, waardoor je het vertrouwen krijgt om zelf de eerste stap te zetten om je leven weer op de rails te krijgen. Soms zijn enkele goede gesprekken via de chat voldoende voor je, maar je kan er ook voor kiezen dat de mensen van Fier je helpen met opvang of andere vormen van begeleiding. Het uitgangspunt is altijd dat je sterker tevoorschijn komt uit de situatie waar je nu in zit.

Dit belangrijke werk wordt gedaan door het team van Fier. Het Fonds Slachtofferhulp steunt dit jaar de promotie en de verdere ontwikkeling van chatmetfier.nl.

Chatmetfier.nl richt zich met name op jongeren, een groep slachtoffers van wie wij overal zien dat ze niet of slecht bereikt worden door de reguliere hulpverlening. Slachtoffers van geweld in de privésfeer of in een afhankelijkheidsrelatie komen hier al niet snel mee naar buiten en vragen ook niet snel om hulp. Dit geldt nog sterker voor jongeren. Via chatmetfier.nl kunnen jongeren gebruik maken van hun eigen vertrouwde communicatiemiddelen en hoeven zij zich niet direct bij een officiële instantie te melden voor hulp.

Het internet vormt al lang geen andere wereld meer, het is onderdeel van ons leven geworden. Je koopt je kleren online, je zoekt en boekt er je vakantie en deelt je leven met je omgeving via sociale netwerken. Dan is het niet meer dan logisch dat ook de hulpverlening online te bereiken is, vinden wij bij het Fonds Slachtofferhulp. En dat zien we gelukkig steeds meer terug, diverse organisaties komen met mooie projecten.

Online diensten zijn het meest waardevol wanneer zij integraal onderdeel zijn van een totaalpakket aan hulpvoorzieningen en in wisselwerking staan met face to face en telefonische hulpverlening. Fier Fryslan speelt daar goed op in. De veelzijdige manier waarop slachtoffers hen kunnen bereiken zorgt dat elk slachtoffer kan kiezen voor de hulp die bij hem of haar past.

Wij vinden de aanpak van deze organisatie en de eerste resultaten veelbelovend, en willen dat zoveel mogelijk jongeren in Nederland weten dat je anoniem en professionele hulp kan krijgen via chatmetfier.nl. Daarom financieren wij de promotiecampagne van dit project. Een positief onderdeel van de campagne is dat ook de directe omgeving van (mogelijke) slachtoffers bewust wordt gemaakt. Goede vrienden letten op elkaar, steken een helpende hand uit wanneer dat nodig is en… wijzen op chatmetfier.nl.

Carlo Contino

Manager Beleid en Bestedingen

Fonds Slachtofferhulp

Dutch Homeless Cup

Tue, 19 Jul 2011 00:00:00 GMT

Net als verscheidene zaterdagen ervoor stond er weer een delegatie meiden te wachten voor het hoofdkantoor om de spelersbus van S.C. Cambuur te mogen betreden. Dit was om naar het vijfde en laatste straatvoetbaltoernooi te gaan van dit jaar. De toernooireeks begon voor de meiden in Leeuwarden en de eindbestemming lag evenals in het hoge noorden, in de plaats Groningen. De meiden hadden hiertussen al verscheidene steden aangedaan zoals Amsterdam, Rotterdam en Zwolle.
Net als iedere ochtend voor een voetbaltoernooi waren de meiden alweer vroeg uit bed en met vol energie begonnen aan de ochtend. Het vaste ritueel van ‘hebben we alles bij ons’ werd weer een aantal keren rond geroepen. Eenmaal buiten bestond er toch vaak de kans dat er nog even snel naar binnen moest worden gerend. Desalniettemin ging iedereen toch altijd voorzien richting hoofdkantoor. De vaste plekjes werden deels weer opgezocht door de meiden en de gezelligheid werd ingezet door muziek, gelach en gezang. Voor de één is zo’n toernooi een hele stap en de gezonde spanning is dan ook van het gezicht af te lezen. De zenuwen worden dan omgezet in een proces waar de meid alleen maar lering uit kan trekken.
Eenmaaal aangekomen in de doelbestemde stad verlaten de meiden als een hechte groep de bus in vol ornaat. De voetbalkleren die geheel in uniform zijn, banen zich een weg naar het veld. De meiden van Fier zijn weer aanwezig!
De gezichten staan weer strak als de meiden beginnen aan de wedstrijd. Vol fanatisme wordt er tegen de herenteams gestreden, want bij de regionale wedstrijden waren geen andere vrouwenteams aanwezig. Iets waar Fier zich ook in onderscheidt. De meiden weten het de heren knap lastig te maken en gejuich weerklinkt er van de kant als er een doelpunt wordt gemaakt. De meiden zijn de hele dag in de weer en dan zie je ze soms anders voorbijkomen. Het ritme van dagbestedingen is er uit en het plezier is van de gezichten af te lezen. Het contact dat dan gemaakt wordt op zo’n dag heeft een andere lading waar de diepgang soms natuurlijker gaat.
Als een mooie afsluiting op een voetbalreeks werden er aan het eind van de dag bekers uitgereikt. Het was de bekroning op het harde werken en vooral het plezier dat de meiden met zich meebrachten.

Fier in het zweet

Tue, 21 Jun 2011 00:00:00 GMT

Fier werkt zich in het zweet. Altijd al, figuurlijk, maar het laatste halfjaar ook heel letterlijk. Onze meiden – de meiden uit de opvang – sporten namelijk, zo’n vijftig stuks. Er is een grote club die voetbalt, er zijn wat boksers, een groepje zwemsters, twee basketballsters, turnsters, badmintonsters, streetdancers en noem maar op. Ook leuk: we hebben een heuse ballerina.
Sport werkt. Dat wisten we eigenlijk al, maar sinds de oprichting van de Fier Sports Academy zien we de levende bewijzen. Onze meiden dansen in de sportschool, maken schijnbewegingen op het veld, scoren dat belangrijke punt. Ze creëren, samen met teamgenoten, hun eigen succesverhaal. Ze doen weer mee, maken plezier, denken even niet aan dat afschuwelijke verleden. Op het sportveld zijn ze die jonge, gezonde meiden die ze horen te zijn. Ze groeien.
Ach ja, en er wordt wel eens tegengesputterd. Vóórdat ze naar een sportclub mogen, volgen de Fiermeiden intern 10 weken lang movementtherapy, een combinatie van conditiewerk (via een hardloopschema) en spel. En dat hardloopgebeuren is natuurlijk niet super aantrekkelijk als je net vijftien bent en boos bent op de hele wereld. Dan vind je dat stom, beláchelijk zelfs. Gelukkig hebben we Jan: onze sportinstructeur die motiveert, stimuleert en enthousiasmeert. Je moet dingen uitleggen, zegt Jan. Vertellen waarom het zo belangrijk is dat er aan die conditie wordt gewerkt. Dat begrijpen ze wel. Ook belangrijk volgens Jan: succeservaringen en complimentjes. Laten zien dat iedereen zichzelf kan overwinnen. Boze gezichten omtoveren in blije. En dat lukt!
De meiden vinden het fijn om te bewegen, hebben er zelfs zin in. Ze zitten lekkerder in hun vel, zijn vrolijker en kunnen zich beter ontspannen. Hun zelfvertrouwen groeit. Ze doen nieuwe contacten op en gaan gezonde vriendschappen aan…
Het kan niet anders: Fier blijft keihard doorzweten!

De Fier Sports Academy wordt mogelijk gemaakt door 17 enthousiaste en betrokken Leeuwarder sportclubs, de Rabobank Foundation, het VSB Fonds en het Jeugdsportfonds. Bedankt, bedankt, bedankt!

FIER door Friesland

Mon, 20 Jun 2011 00:00:00 GMT

Donderdag 09 juni 2011. Vroeg in de ochtend rijden 75 motorrijders uit het gehele land in de richting van Zwolle. Welke motorrijders? 90% is werkzaam bij de politie en heeft deze dag vrijaf genomen om in eigen tijd het werk eens van een andere kant te bekijken. Doel, gezamenlijk naar Leeuwarden gaan om daar met slachtoffers van mensenhandel, eergerelateerd en huiselijk geweld een toertocht te rijden door Friesland.

Een dag waarbij de politiemensen kennis maken met voornamelijk jonge vrouwen die veelal slachtoffer zijn geweest van extreem lichamelijk en psychisch geweld, maar ook een dag waarbij die vrouwen de politie eens van de andere kant kunnen zien. Beide partijen maken als mens kennis met elkaar in plaats van politie versus slachtoffer. Bijkomend voordeel; veel van de vrouwen waar we de rit mee gaan maken kunnen normaliter niet vrijuit naar buiten. Mede door begeleiding van motorrijders van het KLPD en de regio Friesland is er naast alleen het veiligheidsgevoel, de veiligheid voor die dag daadwerkelijk gewaarborgd.

Op de A28 komt de eerste groep van 20 motorrijders bij elkaar. Gezamenlijk door naar Zwolle, waar de groep zich uitbreidt tot 50 motorrijders.

Via binnenwegen naar het mooie Friesland, alwaar om 14.30 uur de groep compleet wordt. Een ieder verzamelt zich 4 kilometer voor Leeuwarden. 75 motorrijders, 2 speciale tweezitters gaan vergezeld door 7 begeleiders naar het hoofdkantoor van Fier Fryslân, waar ze door ruim 100 mensen worden opgewacht. Daaronder de jonge vrouwen die een half uur later als opzittende de toertocht door Friesland zullen gaan meemaken. Jonge vrouwen die het vertrouwen in mensen veelal zijn kwijtgeraakt. Met gejuich worden we binnen gehaald en kort daarna even de spanning.

Dan is de tijd dat men een motor mag uitzoeken waar men graag op mee wil rijden. De rijders stellen zich voor aan de individuele bijrijdsters en na de instructies kan de tocht om kwart voor vier beginnen. Het duurt niet lang of de bijrijdsters raken in de ban van het motorrijden en komen los. Juichend zitten ze achter op de motor. De angst verdwijnt en sinds lange tijd voelen ze weer voor even de totale vrijheid. Na een tour van ruim 75 kilometer door Friesland eindigen we in Kollumeroord. Dol enthousiaste medwerkers van Fier Fryslân wachten ons allen op.

Op Kollumeroord zijn we met ruim 300 mensen. Daar een barbecue voor alle aanwezigen en een spetterend optreden van de band Wicked. Een band die belangeloos de hedendaagse muziek laat klinken. Door het contact wat ontstaan is zijn er zelfs jonge vrouwen die hun zangtalent ten gehore brengen en al zingend de politiemensen uit het land bedanken dat ze deze rit hebben georganiseerd. Veel kippenvel momenten. Vaak horen we de jonge vrouwen zeggen: “Dit is de mooiste dag uit mijn leven”. Voor velen een zeer mooie ervaring, zowel vanaf de zijde van de jonge vrouwen als voor de politiemensen.

Omstreeks 20.00 uur kwam er een touringcarbus van SC Cambuur, om zorg te dragen dat de jonge vrouwen weer naar hun veilige onderkomen konden worden gebracht.

Voor de rijders en het personeel van Fier Fryslân ging de band Wicked nog tot 24.00 uur door. Het einde van een mooie dag, die voor velen in het geheugen gegrift zal blijven staan. Rijden voor de doelgroep waar we dagelijks indirect voor werken door onze onderzoeken te doen. Een groot gedeelte aanvaarde pas vrijdag de terugtocht.

Het is drie jaar gelden dat het initiatief werd genomen om voor deze doelgroep te rijden. Het eerste jaar maakten 25 politieagenten de eerste tourtocht met deze jonge vrouwen. Vorig jaar waren we met 50 rijders en dit jaar met 75 rijders.

Iedere rijder doet deze tocht in eigen tijd en levert een eigen financiële bijdrage. Uiteraard betaalt die zijn eigen benzine. Enkele huren die dag een motor om deze ervaring niet te hoeven missen. De ervaring die het oplevert is voor velen echt een om nooit te vergeten. Je zult het zelf wel van ze horen.

Zonder sponsoring zou dit echter bijna onmogelijk zijn. Centraal beheer neemt de kosten van de opzittende verzekering op zich. De volgende rijscholen en motorzaken stellen kleding en helmen ter beschikking: Arie Molenaar, Motorado Leeuwarden, Motoport Leeuwarden, Motoport Heerenveen, Rijschool Schoffelmeer Leeuwarden, Rijschool Dinkla Balk, Dealer Harley-Davidson en Buell Leeuwarden, Paula motorkledingreparatie Leeuwarden, Leo Schuil Leeuwarden, verkeersschool Hielkema Heerenveen. En SC Cambuur stelde tegen kostprijs hun spelersbus ter beschikking voor een veilig vervoer terug naar het hoofdkantoor van Fier Fryslân. Daarnaast maakte de samenwerking tussen Fier Fryslân en de politie deze dag mogelijk.

De groep werd begeleid door 3 KLPD motorrijders en 4 motorrijders van de regiopolitie Friesland. 14 medewerkers en relaties van Fier Fryslân en 62 medewerkers van politie Nederland reden mee als motorrijder. Onder de relaties van Fier Fryslân waren diverse medewerkers van de Belastingdienst. Hierin hebben we in ieder geval laten zien dat een multidisciplinaire motorrit een effectief middel is om een ieder een goede dag te bezorgen.

Volgend jaar gaan we voor nog iets meer rijders. We willen het magische getal van 100 halen bij de opening van de nieuwe locatie van Fier Fryslân. De Veilige Veste.

Henk Werson en Caroline Loeber.

Fier zoekt paard

Wed, 15 Jun 2011 00:00:00 GMT

Mooi hoe dingen kunnen lopen. Meiden uit de opvang van Fier willen dolgraag een verzorgpaard, we zetten een oproepje op Twitter en een dag later zitten we bij Omrop Fryslân in de radio-uitzending. Over waarom we dan zo graag een paard willen voor onze meiden. Over hoe dat dan werkt.
Daarover kunnen we heel duidelijk zijn. Een paard is goed. Een paard is een maatje, iemand om tegen te praten, iemand om je gevoelens mee te delen. Een paard veroordeelt niet, een paard luistert. Een paard stelt niet teleur. Dat is wat onze meiden zo nodig hebben. En ook: een beetje afleiding, iets om voor te zorgen, een stukje beweging, letterlijk en figuurlijk.
Hoe zit het dan met de veiligheid, vraag de reporter. Sturen jullie je meiden zomaar naar iemand toe? Nee, dat doen we niet. Dat doe je toch met je eigen dochter toch ook niet? Zoiets moet je screenen en dat doet Fier dus ook. We doen het als we de meiden koppelen aan een maatje of een big sister en we doen het met de sportverenigingen waarmee we samenwerken. Voordat onze meiden op pad mogen, wordt er uitvoerig gesproken. Over wie ze zijn en wat ze nodig hebben, wat we over en weer van elkaar kunnen verwachten.
En dat levert de mooiste dingen op. Prachtige koppels, sterke samenwerkingsverbanden, onuitwisbare belevenissen. Het laat onze meiden bloeien, geeft ze een zetje in de juiste richting. Maar bovenal: het laat ze weer jong en onbezorgd zijn.
Een verzorgpaard betekent voor veel meiden: opnieuw een stap vooruit. Naar een mooi leven dat ze allemaal zo hard verdienen.
Wie kan ons helpen?
Mail naar: ederuiter@fierfryslan.nl

Fierdag in het mooie gebied van Kollumeroord

Fri, 10 Jun 2011 00:00:00 GMT

Nadat medewerkers eerst geinformeerd werden en met elkaar in gesprek zijn geweest over nieuwe projecten en initiatieven horen we in de verte sirenes van motoren…Daar komen ze…

Fier Fryslân biedt gespecialiseerde opvangvoorzieningen voor jonge vrouwen en meiden. Zij hebben te maken gehad met zeer ernstige bedreiging en hebben een veilige en gestructureerde opvang en behandeling nodig. Deze jonge mensen hebben veel angst in hun leven gekend.
Ik begeleid de intervisiebijeenkomsten bij Fier, ook bij deze opvangvoorzieningen. Ik ken alle teamleden en sommige van de meiden. Een aantal van hen wil namelijk altijd weten wat ik kom doen als ik eens in de zes weken langskom en dan neem ik even de tijd om met hen te praten over waarom ik kom en wat ik doe. Ze hebben ook altijd advies voor me…

Eens per jaar organiseert Fier voor deze meiden een motortocht; achter op de motor bij politie en vrijwilligers die hier graag aan meewerken. Bijzonder voor deze meiden om bij de politie achterop te zitten en bijzonder voor de politie om zo’n bijzonder contact te hebben met deze meiden. Ze hebben immers in een heel ander kader ook met elkaar te maken gehad…

Daar komen ze: 75 motoren gereden door politie, vrijwilligers, hulpverleners.
Ik ben onder de indruk en echt ontroerd als ik al die motoren aan zie komen met die trotse en blije meidenkoppies. Ook de trotse motorrijders aan wie ik kan zien dat ze met zorg hun passagiers terugbrengen. Sommige meiden hebben iets overwonnen, anderen hebben er ontzettend van genoten.
Ik zoek een aantal meiden op en vertel hen dat ik het knap en stoer van ze vind en vooral trots op ze ben. Een paar meiden vertellen dat het spannend was, nog nooit eerder zaten ze op een motor, en anderen vonden het heerlijk en roepen dat het nog wel veel harder had gekund. Ik vind het fantastisch; wat een plezier en wat een ontlading geeft dit!
Alle meiden worden met evenveel zorg uit hun motorkleding geholpen en we gaan met z’n allen, de meiden, de politie, vrijwilligers, betrokkenen en al het personeel van Fier, barbecueën.
In het prachtige licht van deze zomerdag is er een band die mooie muziek maakt, plezier… wat leuk vind ik dit! Een meisje overwint zichzelf, stapt op het podium en krijgt de microfoon waarmee ze eerst voorzichtig maar dan voluit zingt en zichzelf laat horen, mooi! Een ander meisje is jarig en we zingen haar een lang leven toe, hoe veelbetekenend.

Het samen eten is fijn. Kletsen met de meiden en zien hoe de medewerkers van de verschillende opvangen met ‘hun meiden’ samen zijn. Ik voel en zie de aandacht en de warmte die de basis is van alle hulpverlening, hoe klein of hoe intensief ook, en die in de intervisies altijd onze gesprekken inhoud geeft. En ook al is alles wat deze meiden hebben meegemaakt natuurlijk niet weg op zo’n dag, ik merk hoe ze lol hebben, ontspannen.
Ik geniet van dit samenzijn. Echt, prachtig om een dergelijke dag samen met ‘cliënten’ te doen, beter kan het wat mij betreft niet. En de meiden hebben op deze manier een enorme succeservaring en een prachtige herinnering.
Naast mijn trots op de meiden ben ik trots op Fier en op al die medewerkers die deze meiden naast een intensieve begeleiding en behandeling het beste gunnen en zo’n evenement voor hen tot iets geweldigs hebben gemaakt!

Dank!

Gerda de Groot

Het Oranje Fonds steunt project Bijzondere Vriendschappen

Wed, 01 Jun 2011 00:00:00 GMT

Jonge vrouwen op de vlucht voor bedreiging en geweld vinden bij het project Bijzondere Vriendschappen een steuntje in de rug. De jonge vrouwen die nauwelijks sociale contacten hebben, trekken tijdelijk op met een maatje. Het Oranje Fonds steunt met € 45.000,= over twee jaar.

Stichting Fier Fryslán is een expertise- en behandelcentrum op het terrein van geweld in afhankelijkheidsrelaties. Centrum Jeugd van Fier Fryslan richt zich op jongeren van 13-23 jaar. Naast ambulante hulp biedt Centrum Jeugd opvang, bescherming en hulpverlening. Er zijn opvangvoorzieningen voor bijvoorbeeld slachtoffers van prostitutie, eergerelateerd geweld en voor vrouwen met een ernstige traumatisering ten gevolge van geweld in de relationele sfeer.

Bijzondere vriendschappen
Het project Bijzondere Vriendschappen is in 2008 gestart met het doel een netwerk van bijzondere vriendinnen (leeftijdgenoten) en big sisters (volwassenen) op te zetten voor jonge slachtoffers van prostitutie en geweld. Aangezien zij zo anoniem mogelijk moeten leven, hebben zij niet of nauwelijks sociale contacten. Dit terwijl zij juist op deze leeftijd bezig zouden moeten zijn met vrienden en vriendinnen, uitgaan en de wereld ontdekken.
Tevens is dit de leeftijdscategorie waarin je je afzet tegen je ouders, maar ze ook keihard nodig hebt. Vandaar de keuze om niet alleen een netwerk van vriendinnencontacten op te zetten, maar daarbij ook een netwerk van volwassenen die een meisje uit de opvang ‘adopteren’ en hen eens mee uit nemen.

Fier organiseert minisymposium Mensenhandel

Fri, 06 May 2011 00:00:00 GMT

Fier Fryslân organiseert op vrijdag 27 mei een minisymposium Mensenhandel anno 2011. Het thema is: Stopt legalisering intimidatie en dwang? Tijdens dit symposium wordt tevens het boek Ondergronds Kwaad van Marc Jacobs en Marike Vreeker gepresenteerd.

Als een meisje meerderjarig wordt mag ze legaal in de prostitutie werken; mits dit vrijwillig gebeurt. Het vermoeden bestaat echter dat veel (jonge) vrouwen onder dwang in de prostitutie werken of uitgebuit en misbruikt worden door een mensenhandelaar. Begin april vond er een grote actie plaats in Den Haag: 350 politiemensen sloten de rosse buurt af en brachten de meisjes en jonge vrouwen die achter 164 ramen werkten naar het stadhuis zodat ze rustig met hen konden praten. Doel: het vaststellen en opsporen van gedwongen prostitutie en inzicht krijgen in de (internationale) organisaties achter de gedwongen prostitutie.

Er was opvang beschikbaar voor vrouwen die niet terug wilden naar hun pooier en aangifte tegen hem wilde doen. Geen enkele vrouw deed echter aangifte. Niemand maakte gebruik van de mogelijkheden voor opvang op een geheim adres. Iedereen keerde terug naar haar werkplek of werd door hun pooier opgehaald bij het stadhuis. Heeft Nederland de gedwongen prostitutie steeds beter onder controle? En brengt de legalisering een relatief ‘schone’ prostitutiebranche met zich mee? Of is dit schone schijn en kunnen legalisering en dwang prima samengaan?

Tussen legalisering en dwang is het thema van het minisymposium dat Fier Fryslân en JacobsVreeker op 27 mei organiseren. Aanleiding voor het symposium is het verschijnen van Ondergronds Kwaad. Op basis van feiten schreven Marc Jacobs en Marike Vreeker het boek over de internationale vrouwenhandel. Tijdens het symposium maken we via een video uplink live contact met Staatssecretaris Teeven in Den Haag.

Vrijdag 27 mei 2011, 13:00—16:00 uur, Fier Fryslãn, Mr. P.J. Troelstraweg 149, Leeuwarden.

Voor wie?

Het symposium is voor directies en beleidsmedewerkers van onze landelijke collega-instellingen, politici in Noord-Nederland en ketenpartners binnen politie-justitie-veiligheid die actief zijn op het gebied van vrouwenhandel en –opvang. Ook de landelijke en regionale pers is vertegenwoordigd. Opgeven kan via: avanderhoek@fierfryslan.nl. De toegang is gratis.

Fier Fryslân

Fier Fryslân is een expertise- en behandelcentrum op het terrein van geweld in afhankelijkheidsrelaties. Fier wil geweld in relaties voorkomen en stoppen en biedt hulp en behandeling bij de gevolgen van dit geweld. Fier helpt slachtoffers, getuigen én plegers van huiselijk geweld, jeugdprostitutie of eergerelateerd geweld. Waar nodig zorgt Fier voor anonieme opvang.

Het programma:

- Opening: door Marc Jacobs

- Inleiding op het thema: Spanning tussen gedwongen prostitutie en legalisering. Door Hannes Snijder

- Gesprek met Staatsecretaris F. Teeven, via live-video

- Vertoning van film over Mensenhandel

- Voorlezing uit Ondergronds Kwaad

- Gesprek met ervaringdeskundige

- Rena, nut en noodzaak voor beschermd wonen voor slachtoffers mensenhandel

- Pauze

- Paneldiscussie met:

o Henk Werson (KLPD)

o Ria van der Veen (Politie Fryslân)

o Ervaringsdeskundige

o Hannes Snijder (Senior onderzoeker voor De Nationaal Rapporteur Mensenhandel)

o Medewerker Prostitutie Maatschappelijk Werk

Op bezoek bij ontsnapte meisjes

Thu, 28 Apr 2011 00:00:00 GMT

Donderdag 21 april hebben Vivian Reijs, ambassadrice Stop Kindermisbruik, en Roelof van Laar, directeur Stop Kindermisbruik, gesproken met drie meisjes die aan hun pooier zijn ontsnapt. Ze komen uit China, Nigeria en Brazilië. Ze zijn tieners en hebben een leven vol misbruik en uitbuiting achter de rug.

Zelfs nu is hun ellende nog niet voorbij. Ze worden door de politie en IND verhoord, moeten (vaak meerdere keren) getuigen tegen hun uitbuiters en hebben geen zekerheid over hun toekomst. Misschien mogen ze in Nederland blijven, waarschijnlijk niet.

Alleen als de pooiers en/of smokkelaars worden veroordeeld voor mensenhandel of als de rechtszaak meer dan drie jaar duurt krijgen ze een verblijfsvergunning. Dit gebeurt echter nauwelijks. Vaak worden de daders veroordeeld voor mensensmokkel en zedendelicten. Dat is niet voldoende voor een verblijfsvergunning. Veel zaken zijn überhaupt niet op te lossen, en veel daders worden nooit gevonden. Soms kunnen meisjes niet over hun verleden praten. Dat hen dat een verblijfsvergunning op kan leveren maakt hen niet uit, het verleden is te erg om steeds weer op te rakelen, de schaamte is groot en alle meisjes maken zich zorgen over de gevolgen voor hun familie als ze getuigen.

Van de IND mogen de meisjes vaak geen onderwijs volgen. Daardoor hebben ze te veel tijd om na te denken en blijven ze hangen in het verleden in plaats van te werken aan hun toekomst. Ze hebben dan ook geen idee van wat ze willen of kunnen doen.

"Door de verhalen van deze drie meisjes hebben we veel geleerd over hoe meisjes uit heel verschillende landen en met uiteenlopende achtergronden in Nederland terecht komen, hoe ze hier uitgebuit worden en wat ze moeten ondergaan als die uitbuiting eenmaal is gestopt. Er is nog genoeg te doen…", aldus Roelof van Laar.

Na het gesprek met de meisjes bezochten Vivian en Roelof de locatie voor het nieuwe opvanghuis van Fier: De Veilig Veste. Het oude politiebureau van Leeuwarden zal worden omgebouwd tot kantoren voor de medewerkers en kamers voor 50 meisjes. In wat nu nog een cellencomplex is realiseert Fier, met steun van Stop Kindermisbruik, een grote recreatieruimte, waar ook trainingen gegeven kunnen worden.

Gedicht van Fiermeisje

Wed, 20 Apr 2011 00:00:00 GMT

Je was een jongen met goede manieren en je had een lief gezicht.
In donkere dagen kwam je tevoorschijn als een licht.
Vanaf het eerste moment dat we samen hadden was er een klik.
Ik stond er niet meer alleen voor het was jij en ik.

Als duo gingen we verder met ons leven.
Je zei dat alles wat ik had ook aan jou moest geven.
Dus ik gaf je mijn liefde, mijn lichaam en mijn geld.
Ondanks het feit dat ik je alles gaf werd ik vaak boos opgebeld.

Je gaf mij de schuld van problemen die je vaak had veroorzaakt.
Volgens jou was het andersom en had ik die fouten gemaakt.
Ik stond in de weg, toch wilde jij mij niet kwijt.
Want na je woede uitbarsting, had je altijd spijt.

Je zei dat je er niets aan kon doen en dat je me nooit zou slaan.
Terwijl je de volgende dag weer dreigend voor me ging staan.
Ik werd gek van de twee kanten die je had.
Als je de ene kant liet zien, leek het net alsof ik de andere kant vergat.

Het vrat me op van binnen, maakte me kapot.
Het moest me blijkbaar overkomen want ik geloof in het lot.
Ik bleef ondanks alles bij je en stond steeds voor je klaar.
Gaf jou niet de schuld van je gedrag, je had het blijkbaar zwaar.

Op den duur gaf je mij drugs zodat ik de pijn zou vergeten.
Dat je het gaf om een andere reden kon ik toch niet weten.
Toen ik onder invloed was kon ik mezelf niet meer verdedigen.
Ik liet alles toe, liet me zelfs door jou en je vrienden beledigen.

Je noemde me dom en gebruikte me als slet.
Ik moest niet alleen met jou maar ook met je vrienden naar bed.
Je zei dat het mijn eigen schuld was en dat ik het zelf uitdaagde.
Terwijl ik alleen maar om liefde en begrip vraagde.

Na een tijdje was ik het zat en nam ik de benen.
Ik liet jou alleen met je stress en problemen.

Roos

Goede Doelen bijeenkomst ASR

Wed, 09 Feb 2011 00:00:00 GMT

Fier Fryslân en verzekeringsmaatschappij ASR zou je misschien niet direct aan elkaar koppelen. Toch was ik donderdag 13 januari aanwezig op de Goede Doelen bijeenkomst tijdens de personeelsdag van ASR in Utrecht. Fier Fryslân was namelijk gekozen als een van de goede doelen! Ik heb hier samen met Caroline Loebers en Henk Werson van het Korps Landelijke Politiediensten (KLPD) Fier vertegenwoordigd. Sommigen van jullie zullen Caroline en Henk kennen, anderen niet. Henk en Caroline werken voor de afdeling FIET Mensenhandel en Mensensmokkel van de Dienst Nationale Recherche en in het kader daarvan bestaat er een samenwerkingsverband met Fier. Zij zijn ook betrokken geweest bij de motortocht vorig jaar, waarbij een grote club motoragenten samen met meiden uit de opvang van Fier een motortocht hebben gemaakt. Dit was een groot succes! En voor herhaling vatbaar, in juni 2011 staat een nieuwe tocht gepland.

Terug naar afgelopen januari. Onze stand op de Goede Doelen bijeenkomst trok veel bekijks met de als prostituee verklede Chantal (zie foto), Henk in vol – politie uniform inclusief gouden touwtjes – ornaat (zie foto) en een lekker luidruchtig powerpoint filmpje. Bovendien heeft de band ‘WICKED’ voor ons opgetreden om zo veel mogelijk stemmen van de medewerkers van ASR te verzamelen en op die manier zo veel mogelijk geld op te halen. Bestemming: de Veilige Veste! WICKED heeft een geweldige show neergezet en het publiek zong luidkeels mee. Met name de ‘Anouk covers’ waren een groot succes! Mijn dank gaat uit naar Frank Postema, lid van de band en werkzaam bij ASR, en WICKED als geheel. En natuurlijk ook naar Caroline en Henk, die zich zo enthousiast inzetten voor Fier en hun vrije avond hebben besteed aan deze bijeenkomst. Echt helemaal top!

Eigenlijk was het geld die avond helemaal niet meer belangrijk. Het optreden van WICKED en de enthousiaste reacties van de medewerkers van ASR waren in feite al genoeg. Toch was het een geweldige verrassing toen de stemmen geteld waren en bleek wat de opbrengst was… In totaal hebben we die avond 2.480 euro opgehaald voor de Veilige Veste! Een mooie prestatie, al zeg ik het zelf ? En vooral een hele mooie bestemming!

Ruth Terpstra, psycholoog Behandelcentrum & KJTC-F

San Diego International Conference on Child & Family Maltreatment

Sun, 06 Feb 2011 00:00:00 GMT

Dit is een verslag van ons verblijf in San Diego en de ervaringen die we tijdens deze week hebben opgedaan.

Met een groep uit verschillende plaatsen binnen Friesland, Amsterdam en Utrecht zijn we op de zaterdag afgereisd voor de verre reis naar San Diego. De reis verliep zeer voorspoedig en ging volgens planning en wens.

We hadden er allemaal zin in en voor mij was het extra spannend omdat ik zelf samen met Alfons een workshop zou gaan verzorgen op het internationale congres. We kregen de eer om ons Zahir programma te gaan profileren aan een groep congres bezoekers. Helaas was dit pas op de vierde dag van het congres want ik begon de zenuwen al behoorlijk te voelen, vooral nadat ik een paar erg goede workshops had meegemaakt. Ook zaten er een paar mindere lezingen bij maar hoe Fier ik ook ben, je kijkt toch altijd naar de betere inhoudelijke workshops en hoop dat ik dat ook op die manier kan waarmaken. Uiteraard hebben we de tijd genomen om te oefenen in San Diego en ook de voorbereidingen in Nederland zijn getroffen. Speciaal voor dit congres is de film “Code Rood”vertaald in het Engels met de ondertiteling, een paar fragmenten van de meiden van Zahir zijn in de PPT verwerkt. De mensen van de ICT afdelingen in San Diego hebben deze fragmenten ook nog even mooi laten overvloeien in de PowerPoint presentatie. Ze waren allemaal erg behulpzaam.

De workshop op de eerste dag is mij het meeste bij gebleven. Dit was een workshop over de behandeling van de kinderen met psychiatrische problematiek en ook aan de kinderen die getuige waren geweest van huiselijk geweld, waarbij de ouders meteen vanaf dag 1 worden betrokken in de behandeling van hun kind. Bovendien was of waren een of beide ouders van deze kinderen verslaafd aan alcohol en drugs. Hiervoor hadden zij speciaal een programma ontwikkeld om toch de ouders erbij te kunnen betrekken en ook aan de ouders behandeling te bieden. Er werd gesproken over de loyaliteit van de kinderen naar de ouders, ook al zijn ze verslaafd en dat de behandeling van de kinderen veel meer aan sloeg als ouders ook een behandelprogramma kregen voorgeschreven waar zij zich aan moesten houden en aan moesten werken. Het was erg laagdrempelig en de behandeling begon met een familiediner waarbij ook de therapeut, de psycholoog en de hulpverlener bij aanwezig waren.

Dit gezamenlijke diner werd op video opgenomen en gebruikt voor observatie en met de behandelaars als de ouders besproken. Ik dacht aan de behandeling van Metta waar we ook veel ouders hebben die verslaving problematiek hebben en waar dit programma best wel eens zou kunnen gaan werken.

Natuurlijk heb ik meerdere workshops meegemaakt en ook vooral de training op de laatste vrijdagochtend heeft veel indruk op mij gemaakt. Dit ging over een model wat ook erg goed zou aansluiten bij de diagnostiek binnen Fier. Het model wordt ons door de trainer van het Chadwick centrum toe verstuurd.

En dan even terug naar de donderdagochtend: Om 8 uur in de ochtend stonden Alfons en ik present om aan ons eigen presentatie te beginnen. Vanaf het moment dat ik het woord moest doen voelde ik mij relaxed worden, even liet het geluid ons in de steek en moesten we even improviseren maar het geluid werd snel opgepakt en we konden onze presentatie vervolgen. Het ging allemaal goed en de reacties van het publiek waren erg belangstellend. Er werden veel vragen gesteld en ook naderhand werden er complimenten gemaakt voor het Zahir programma.

De nadruk werd vooral gelegd op de speciale aanpak en de specialistische opvang binnen Zahir. Ook waren er een aantal politiemensen die graag eens bij ons wilden komen maar er werd ook gevraagd of wij ook trainingen bij de politie wilden verzorgen.

Het voelde erg speciaal en ik was trots op Zahir en wat er allemaal was neergezet binnen een paar jaar.

Ook realiseerde ik mij dat het toch wel erg bijzonder was om in Amerika te mogen spreken. En ik was blij dat ik het had gedaan. Na de workshops had ik genoeg inspiratie opgedaan om weer lekker aan de slag te gaan bij Fier. En de ervaringen die ik had opgedaan tijdens dit congres mee te nemen in mijn werk t.a.v. onze cliënten.

Jannie Oenema

Aanpak van seksueel misbruik bij jonge kinderen heeft een multidisciplinaire aanpak nodig

Wed, 15 Dec 2010 00:00:00 GMT

‘Mannen mogen niet meer in de kinderopvang werken.’ ‘Kinderen moeten al vroeg weten hoe ze zich beschermen tegen misbruikende volwassenen...’ Allemaal reacties op gevoelens van angst en onmacht. Heel menselijk, maar erg onnodig. Veel erger is het feit dat kinderen van 0 tot 4 jaar vogelvrij zijn omdat ze nooit als getuigen kunnen worden gehoord. Het wordt tijd dat hier aandacht voor is en dat medici, psychologen en politiemensen gaan samenwerken met deze groep kinderen en hun ouders. Zo kan niet alleen hulpverlening maar ook strafrechtelijke vervolging plaatsvinden. Wij mogen als samenleving niet accepteren dat kinderen van 0 tot 4 jaar niet kunnen getuigen en dat ze leren dat strafbaar gedrag ongestraft wordt. Een 2jarige die vertelt over een geheimpje en gek gaat zoenen, is een getuige. Laten we daar niet moeilijk over doen maar het lef hebben om kloven tussen politie, justitie en hulpverlening te doorbreken. Bij het Kinder- en Jeugdtraumacentrum hebben we vaak jonge kinderen die slachtoffer zijn geweest, maar waarbij niemand goed onderzoek heeft gedaan en de pleger daardoor vrijuit gaat. Wat kinderen vertellen in behandeling is geen bewijs en vaak is een verhoor dan niet meer mogelijk. In Friesland staan we voor goede zorg en voor het afstraffen van strafbare feiten. Daarom hebben een aantal organisaties de handen ineen geslagen om een multidisciplinaire samenwerking rondom kindermishandeling op te richten.. Dit vraagt iets van bestuurders, maar ook van politici in wet- en regelgeving. Wij kunnen daarin alle steun en aandacht gebruiken om dit initiatief mogelijk te maken. En alle mannen én vrouwen die het lef hebben om dit probleem met ons aan te willen pakken.

Charlotte van der Wall

Bekostiging anonieme zorg zit muurvast

Wed, 01 Dec 2010 00:00:00 GMT

Het bureau van GGZ Nederland is sinds juni dit jaar bezig met het trachten een oplossing te vinden voor de bekostiging voor anonieme ehealth. Vele overleggen zijn gevoerd met Zorgverzekeraars Nederland, met ambtenaren van het ministerie van VWS en met de NZa. Vanuit het veld hebben verschillende initiatiefnemers actief meegedacht.

Alle partijen zien de meerwaarde in van anonieme zorg. Om de financiering structureel te verankeren is een wetswijziging nodig van de Wet Marktordening Gezondheidszorg. Daarbovenop is er een Algemene Maatregel van Bestuur (AMvB) nodig om een premiegefinancierd fonds op te tuigen. Als alles meezit en de minister ook overtuigd is dat dit traject nodig is, is een dergelijke regeling op zijn vroegst per 1 januari 2012 gerealiseerd.

De zorgverzekeraars zien niets in een actieve rol op het gebied van anonieme zorg. Zij hebben begin november laten weten dat anonieme zorg, in welke vorm dan ook, wringt met de kern van de zorgverzekeringswet.

De NZa heeft onlangs bevestigd dat de wetsaanpassing -met daarbovenop een AMvB om een premiegefinancierd fonds op te tuigen- de meest voor de hand liggende weg is. De NZa ziet geen mogelijkheden voor anonieme zorg binnen de huidige beleidsregels, behalve dan de optie dat GGZ-instellingen die het belangrijk vinden, dit uit eigen middelen betalen.

VWS zegt geen middelen te hebben om een noodregeling op te tuigen voor de verschillende sites die per januari aanstaande dreigen om te vallen. Sterker nog, de minister van VWS heeft de enige begrotingspost, die specifiek bedoeld was om anonieme hulp voor mensen met zelfmoordplannen in de lucht te houden, geschrapt. Ze heeft weliswaar de toezegging gedaan dat zij over anonieme zorg met zorgverzekeraars wil praten. Het is de vraag wat die toezegging gaat opleveren, gezien het standpunt van de verzekeraars. Alle vingers wijzen op dit moment naar VWS. De sector heeft het voorwerk gedaan. De ambtenaren van VWS hebben zich ook ingespannen. Nu moet de minister alleen nog zorgen dat de bekostiging van anonieme zorg structureel via de wet en via een AMvB geregeld wordt. En in de tussentijd is het misschien toch verstandig om in de rijksbegroting wat geld voor het noodverband te reserveren. Die macht ligt namelijk wel bij de minister en bij de politiek.

“Warme douche “ voor SOS Events

Sun, 14 Nov 2010 00:00:00 GMT

Afgelopen zomer zijn de meiden van Asja II door het bedrijf SOS Events B.V. getrakteerd op een ontzettend leuk uitje.
Het uitje bestond uit een dropping met een GPS midden in de bossen. Door opdrachten uit te voeren moesten de meiden en de begeleiding de weg terug zien te vinden. Dit was alleen mogelijk door een goede samenwerking en doorzettingsvermogen! En natuurlijk met steun van de ‘digitale boswachter’!
Het was een heerlijke dag en er werd nog lang over gesproken.
Wat ik hierbij graag wil aanstippen is dat het in deze tijd van crisis en financiële strop dan ook bijzonder is dat wij dit uitje van SOS Events hebben gekregen . SOS Events laat zien dat ze naast een goed georganiseerd bedrijf ook een maatschappelijk betrokken bedrijf zijn.
Bedankt hiervoor zeker ook namens onze meiden van Asja II !

Cleo Westerman

‘Geraniums? Nee dank je!’

Fri, 29 Oct 2010 00:00:00 GMT

Zo luidt de kop van het artikel in de onlangs verschenen Fier krant. Ik sta nog steeds achter die uitspraak. In de korte tijd dat ik nu bij Fier werk zie ik hoe hard er gewerkt wordt en hoeveel er nog is te doen. Alles en iedereen barst van de ambitie en dat is heerlijk om te zien en om daaraan mee te werken. Regeren is vooruitkijken. Steeds bezig zijn met de materie. Waar wil je naartoe. Wat vraagt de wereld? En die wereld verandert continu. Binnen de politie heb ik expertise opgebouwd op het gebied van huiselijk en eergerelateerd geweld. Fier wil een expertisecentrum zijn in de volle breedte en daar wil ik graag mijn steentje aan bijdragen. Waar nodig ben ik inzetbaar. Zo wil ik ook graag met regelmaat kennis via het weblog delen met anderen / geïnteresseerden. Zo las ik onlangs het volgende stukje op de site Politie 2.0. een site waar veel kennis wordt gedeeld. Oud collega Jaap Bielsma uit Groningen schrijft in zijn stuk dat hij zich zorgen maakt over de digitale wereld waar iedereen met het grootste gemak zijn hele privé leven bloot geeft aan de buitenwereld. Stelling van Jaap Bielsma is dat binnen de allochtone gemeenschappen veel gebruik wordt gemaakt van de digitale snelweg ten goede en ten kwade (denk aan roddels)! Hyves, Facebook en Youtube zorgen volgens hem met regelmaat dat er eergerelateerde problemen worden veroorzaakt. Hij constateert dat er in meerdere gevallen teksten, foto’s of video’s de wereld worden ingestuurd waardoor de zedelijke eer werd aangetast. De aantasting van de eer via de digitale snelweg zijn vaak veel ernstiger omdat iedereen (dus het collectief) dit kan lezen waardoor je al heel snel achter de feiten aanloopt. Dit is een wijze les die wij als medewerkers van Fier Fryslân moeten delen met cliënten die aan onze zorg zijn toevertrouwd. Wijs ze op de gevolgen van lichtzinnig opereren via de digitale snelweg!!!! Binnen de gemeenschappen waar eer een rol speelt kunnen sommige uitlatingen of foto’s worden gezien als directe aantasting van de zedelijke eer.

Chiel Alserda

'Fier your mind' dancetour

Thu, 23 Sep 2010 00:00:00 GMT

Barstend van het enthousiasme en met een tikkeltje spanning in onze buiken zijn we dinsdag 21 september een feestje gaan bouwen op het plein van het Friesland College in Leeuwarden.
Met een fantastische bus van DJ Kes uit Haarlem en een stand bemand met breed glimlachende dames in shirtjes met de tekst: ‘Don’t fear, be Fier!’ hebben we de Chat-mogelijkheden gepromoot bij de studenten van deze school.
Na een aantal interviews die Annemarie van Rijn heeft gegeven ging de DJ los. We zijn de menigte ingegaan en hebben ansichtkaartfolders uitgedeeld en met verschillende mensen gesprekken gevoerd. Langzaamaan raakten de jongeren gewend aan onze aanwezigheid en kwamen informatie halen bij onze stand en kochten flesjes water met het ‘Fier your mind’ etiket en buttons van ‘Fier het leven’. Een aantal studenten hebben ons op het hart gedrukt dat ze het erg goed vinden dat we dit doen. We hebben zelf een hoop studenten kunnen aansteken met ons enthousiasme en we hebben met zijn allen gedanst voor vrijheid en tegen geweld! Met een voldaan gevoel zijn we teruggekeerd naar het hoofdkantoor.

Met hernieuwde energie stonden we woensdag op het schoolplein van de Friese Poort in Sneek. Hier hebben we ontzettend veel mensen kunnen bereiken met onze informatie en er heerste een gemoedelijke sfeer. We hadden wederom prachtig weer met een warm zonnetje. Al waren er deze dag weinig mensen tot dansen te verleiden, het was een mooie dag waar we veel jongeren bekend hebben gemaakt met Fier Fryslân en onze chat-mogelijkheden. We kunnen niet wachten om landelijk te gaan met deze tour!

Nynke Spijksma

Fier & vv Dokkum

Thu, 09 Sep 2010 00:00:00 GMT

Even voorstellen…

In het hoge noorden van Nederland ligt Dokkum. Gelegen in het Noordoosten van Friesland en omgeven door oude vestingbolwerken huisvest dit oude havenstadje een prachtige voetbalvereniging namelijk vv Dokkum. Bij deze plaatselijke trots spelen de Boys van vv Dokkum 2.

Onder de bezielende leiding van trainer Joao Rodriguez en leider Hilbrand van Duinen proberen de Boys van het 2e dit jaar bovenin mee te draaien in de reserve derde klasse. Het team bestaat uit een mooie mix van ervaren ‘rotten’ en jonge, hongerige ‘honden’ die samen het begrip totaalvoetbal een geheel nieuwe betekenis proberen te geven. Op dinsdag en donderdagavond wordt er keihard getraind om dit mogelijk te maken. Natuurlijk is gezelligheid ook een belangrijk onderdeel van onze teambuilding dus wordt er regelmatig ‘gelapt’ aan onze stamtafel in de kantine.

Deze mooie combinatie van prestatie en gezelligheid is in de provincie niet onopgemerkt gebleven. De organisatie Fier Fryslân heeft namelijk haar naam verbonden aan vv Dokkum 2. Met gesponsorde inloopshirts dragen zij de visie en missie van Fier uit in Noordoost Friesland. Fier Fryslân is een dynamische organisatie die mensen ondersteunt die in een geweldssituatie zitten of proberen daar uit te komen. Zij verzorgen onder andere opvang voor (jonge) mensen die tijdelijk moeten vluchten voor geweld, bieden hulpverlening, behandeling en voorlichting en hebben een luisterend oor aan iedereen die iets kwijt wil over het onderwerp geweld.

Wij als vv Dokkum 2 zijn dan ook Fier op het feit dat we deze boodschap de provincie in kunnen brengen en kunnen laten zien dat we achter de missie en visie van Fier Fryslan staan. Kijk ook op www.fierfryslan.nl voor meer informatie over deze organisatie.

Marcel de Beer

Op de foto zie je:
Staand vlnr: Leider Hilbrand, trainer Joao, Lieuwe-Anne, Chris, Sijtze, Erwin, Richard, Harold en Marcel.
Zittend vlnr: Ronald, Simon, Karlo, Arend, Johan D, Mario en Yp.
Op de foto ontbreken Danny, Amir, Johan S en Dennis

Social inclusion games

Wed, 11 Aug 2010 00:00:00 GMT

Metta meiden goud, zilver en brons bij de Social Inclusion Games

Op 5 augustus werden de Metta- meiden van Fier Fryslân met een grote bus inclusief een aantal fanatieke leiding opgehaald om af te reizen naar Enschede waar ze konden deelnemen aan de Social Inclusion Games. Dit is was een enorm groot evenement waar verschillende opvangvoorzieningen uit Nederland, maar ook uit Denemarken, Zweden,Letland, Tsjechië deel konden nemen aan verschillende sporten. Onze meiden hebben in de ochtend gebasketbald en in de middag gevoetbald. Voor het voetbal waren ze al helemaal klaar, omdat ze hier al voor getraind hadden. Het evenement was enorm goed georganiseerd, bij deze willen we alle mensen die hier aan mee hebben gewerkt dan ook hartelijk danken voor de bijzonder plezierige en enorm goed georganiseerde dag. Maar nu de meiden aan het woord:

'Wij zijn donderdag met Metta 1 en 2 naar de sportdag in Enschede geweest en dat was echt geweldig! We gingen donderdagochtend om 5 uur uit bed om vervolgens om 7 uur met de bus naar Enschede te gaan. We kregen van te voren een wit broekje en een T-shirt met Fier Fryslân er op. Zo kon iedereen zien dat we van Fier Fryslân waren. Toen we aan kwamen, zijn we eerst even met de bal gaan over trappen. Zo werden we warm en ondertussen werd het programma voor ons gehaald. We kregen toen een tasje met allemaal leuke dingen er in, zoals een pet, frisbee, water, enzovoorts. We kregen toen te horen dat we pas om 16 uur moesten voetballen. Daarom konden we eerst een andere sport kiezen om te doen. We hebben toen met zijn allen gekozen dat we zouden basketballen en tafeltennissen. Bij het tafeltennissen was het heel druk, waardoor we uiteindelijk toch allemaal gingen basketballen. Er waren heel veel teams uit andere landen, dus het was echt heel gaaf! We kregen eerst een basketbaltraining van een Nederlandskampioen basketballer en vervolgens gingen we wedstrijdjes spelen. We hebben zelfs van volwassen mannen gewonnen. We waren helemaal trots op onszelf en we zijn bij het basketbal tweede en derde geworden. Dus de eerste twee plakken hadden we al binnen. We zijn naar het basketbal gezellig met elkaar wezen lunchen. Dit had de organisatie goed verzorgd. Het was ook allemaal erg gezellig.

Na het eten gingen we naar de tokkelbaan, maar tijdens het testen bleef de meneer elke keer hangen boven het water. Uiteindelijk konden wij dus niet gaan tokkelen. Dat was jammer. Maar we lieten de pret niet drukken, want we wisten dat we nog een voetbaltoernooi hadden.

Toen we gingen voetballen moesten we tegen Humanitas en die hebben we verslagen met 5-0. Hierdoor hadden we de eerste plaats en hadden we onze eerste gouden mediale gewonnen.

’s Avonds was de prijsuitreiking en we hebben allemaal onze medaille gekregen. We hebben 1 keer goud, 1 keer zilver en twee keer brons gehaald. We waren supertrots op onszelf. We stonden ook te glunderen op het ere podium.

Om 20.00 vetrokken we weer trots naar Leeuwarden met al onze medailles. Het was super goed georganiseerd en we waren met zijn allen trots op Fier en op onszelf'.

Metta 1&2

Uithuwelijking

Mon, 21 Jun 2010 00:00:00 GMT

Uithuwelijking is momenteel weer een veel besproken onderwerp. Vandaag, 15 juni, is de kop van de NRC Next ‘Verstoten door haar familie’. Het verhaal van Sofia, een Marokkaanse meid, die koos voor een Nederlandse in plaats van een Marokkaanse jongen.
In de media is veel aandacht voor uithuwelijking. Er wordt besproken hoe erg dit fenomeen is en dat de straffen op dit gebied veel hoger moeten worden.

Vanuit de ogen van een westerse is dit begrijpelijk. Wij weten niet beter dan dat we onze eigen partner mogen kiezen. Maar we staan er niet bij stil dat er ook meiden zijn die juist wél uitgehuwelijkt willen worden. Zij leven volgens de tradities uit hun cultuur en willen ook leven volgens deze tradities.

Op de chat van Fier werden mijn Hollandse ogen geopend door een meisje van 15. Zij vertelde mij dat ze bang is voor uithuwelijking. Niet omdat ze niet uitgehuwelijkt wil worden, maar omdat ze niet wist hoe ze dit moest combineren met haar toekomstdroom.
Ze wil studeren, eerst haar middelbare school afmaken en daarna naar de universiteit; ze wil wetenschapper worden. Alleen, hoe combineer je een huwelijk met studeren? Hoe kun je een goede echtgenote zijn als je eerst nog tien jaar wilt studeren?

Uithuwelijking een veel besproken onderwerp. Een onderwerp dat ook de aandacht verdient!
Voor zowel de meiden die niet uitgehuwelijkt willen worden als voor de meiden die dat wel willen.

De chat maakt het mogelijk om anoniem over dit onderwerp te praten!

Sanne Holkema
Chatmedewerker

Peter R. de Vries, daar heb je nog eens iets aan!

Mon, 10 May 2010 00:00:00 GMT

Peter R. de Vries had dit jaar drie grote thema’s. Eén daarvan was “de ontmaskering van een waar gebeurd boek”: Echte mannen eten geen kaas. Vier jaar in handen van een loverboy. Niemand twijfelt er aan dat Maria Mosterd vervelende dingen heeft meegemaakt; voor de deskundigen is het echter duidelijk dat feiten en fictie door elkaar lopen terwijl het boek gepresenteerd is als ‘waar gebeurd’.

Het feit dat Peter R. de Vries zich überhaupt met dit onderwerp bezighoudt, onderstreept dat het een actueel maatschappelijk vraagstuk is. We juichen het toe dat ook misdaadverslaggevers dit thema serieus nemen. Wat ter discussie werd gesteld is dat actualiteitenprogramma’s, journalisten, uitgevers en hulpverleners geen kritische en voor de hand liggende vragen hebben gesteld.

Ruim tien jaar geleden spraken we met een jeugd- en zedenrechercheur die stelde dat hulpverleners zich wat meer met waarheidsvinding zouden moeten bezighouden en dat politiemensen ook wel wat konden leren van hulpverleners. Hij sprak zijn verwondering uit over het feit dat een vrouw al vijf jaar therapie had om een verkrachting te verwerken en dat het in al die vijf jaar nog nooit over de verkrachting zelf was gegaan. Anderzijds zag hij collega’s die ‘recht op hun doel afgingen’ en precies wilden weten wat er gebeurd was en hoe het gebeurd was, zonder er bij stil te staan of een slachtoffer er aan toe was of in staat was zijn of haar verhaal te vertellen.

Fier Fryslân biedt hulp aan slachtoffers van loverboys. Slachtoffers van loverboys maken vaak deel uit van criminele netwerken en gaan om met (jonge) mannen die zich niet alleen schuldig maken aan gedwongen prostitutie maar ook aan andere criminele activiteiten en delicten zoals wapen- en drughandel en geweldpleging. Vaak zijn de meiden hier getuige van geweest of hebben hand- en spandiensten verricht bij delicten en criminele activiteiten. Als wij hier kennis van hebben dan melden we dit bij de politie. Simpelweg omdat we niet willen dweilen met de kraan open. waar mogelijk werken wij mee aan de zogenaamde stapelmethode die de politie gebruikt om mensenhandelaren te kunnen vervolgen. Fier Fryslân werkt met een protocol delicten.

Voor de slachtoffers zelf is het ook belangrijk om schoon schip te kunnen maken. Soms zijn er vermoedens dat een meisje haar verhaal verzonnen of aangedikt heeft. Ook dat is belangrijk om boven tafel te krijgen. Voor hulpverlening en behandeling is het van belang dat hulpverleners ook kritische vragen stellen. Het is goed om zicht te hebben op feiten en fictie. Mooi dat Peter R. de Vries een kritisch geluid laat horen.

10 Mei 2010

Linda Terpstra en Anke van Dijke

Niet pooiers, maar meisjes opgesloten

Mon, 12 Apr 2010 00:00:00 GMT

Niet pooiers, maar meisjes opgesloten, is de kop op de voorpagina van het NRC van zaterdag 10 april. Een jonge pooier zoekt een kwetsbaar meisje, maakt haar het hof en dwingt haar vervolgens zich te prostitueren. Elk jaar worden ongeveer honderd meisjes tussen 12 en 18 jaar oud maandenlang opgesloten in gespecialiseerde jeugdzorginstellingen. Zo wil de overheid hen tergen zichzelf en hun pooiers beschermen.’

Tot voor kort kwamen slachtoffers van loverboys in een jeugdgevangenis terecht. Vanaf 1 januari 2010 mag dat niet meer. De Tweede kamer vond het onacceptabel dat minderjarigen die geen delict hadden gepleegd terecht kwamen in jeugdgevangenissen en temaken kregen met het gevangenisregime. Daarbij hoort bijvoorbeeld ook visitatie. Op Hyves zegt Aline: “Mijn zus was 14. Elke week na bezoek, pure aanranding.” Dominique heeft het zelf meegemaakt: “Hallo.. ik heb zelf in een J.J.I. gezeten. Daar kunnen kinderen vanaf 12 jaar al in geplaatst worden. En ik vind nog steeds dat er geen worden voor zijn voor dat gevisiteer. In totaal ben ik zelf wel 10 keer gevisiteerd en het is echt geen pretje. Maar je bent verplicht om je te laten visiteren zo niet dan beland je direct al na je aankomst in de isolatiecel. Je voelt je echt niet fijn als je je moet uitkleden waar twee vrouwelijke mensen bij zijn. Maar visiteren kunnen ze niet afschaffen. Dat moet ook voor hun eigen veiligheid.”

Verschillende jeugdgevangenissen zijn omgebouwd naar zogenaamde voorzieningen voor gesloten jeugdzorg. Dit betekent dat de meiden niet meer onder het gevangenisregime vallen maar onder de Wet op de Jeugdzorg. Pure winst. Meisjes worden bijvoorbeeld niet meer gevisiteerd. Maar verder hebben voorzieningen voor gesloten jeugdzorg vaak nog steeds het karakter van een gevangenis: de deuren die stuk voor stuk in het slot vallen,’s nachts opgesloten worden, de camera’s die overal hangen en de hoge hekken met prikkeldraad zijn lang niet overal weggehaald. Ook de gesloten jeugdzorg blijft een kindonvriendelijke omgeving waar kinderen worden opgesloten. Soms kan dat niet anders. Maar bij ‘moeilijke kinderen’ doen we het eigenlijk standaard. We zeggen dat het niet anders kan. Maar is dat echt zo?

Fier Fryslân werkt met meisjes die doorgaans in de gesloten jeugdzorg terecht komen. Meiden die zich onttrekken aan het gezag van ouders en andere volwassenen, nachten weg blijven van huis, spijbelen, blowen, met verkeerde ‘vrienden’ omgaan, (seksueel) grensoverschrijdend gedrag laten zien en een gevaar vormen voor zichzelf. Hoewel iedereen ervan overtuigd is dat pubers en adolescenten niet opgesloten moeten worden, sluiten we deze kinderen op omdat we ze niet kunnen handhaven in een vrijwillig kader en een open setting.

Asja is een kleinschalige (crisis)opvang en behandelvoorziening voor meiden die het slachtoffer zijn van loverboys. Fier Fryslân ontwikkelt met Asja een alternatief voor de huidige concepten van gesloten jeugdzorg (Jeugdzorg^Plus). Wij richten ons op alternatieven voor ‘de sleutel omdraaien’, ‘bewaking’ en ‘fysieke maatregelen zoals hekken en tralies’ om jongeren ‘binnen te houden’. Onze ervaring is dat je daar heel ver in kunt komen met een geïntegreerd concept van veiligheid en bescherming, orthopedagogische hulpverlening en jeugd-ggz, waarin niet alleen gewerkt wordt aan de manifeste problematiek – het oppositionele gedrag - maar ook aan de onderliggende problematiek; waaronder (vroegkinderlijke) traumatisering.

Oppositioneel en opstandig gedrag is niet zelden een uiting van (ernstige) traumatisering. De reguliere behandelmethodieken in de jeugdzorg richten zich primair op structuur, emotieregulatie en het aanleren van competenties. Echter, als we de onderliggende problematiek niet behandelen – traumatisering als gevolg van misbruik, mishandeling en verwaarlozing – zullen deze kinderen zich opstandig, oppositioneel en boos blijven gedragen. Blijven wij deze misbruikte, verwaarloosde en mishandelde kinderen opsluiten? Wie noemde dat ook alweer ‘institutionele verwaarlozing?

Anke van Dijke

Fier op beurs VROUW

Wed, 24 Mar 2010 00:00:00 GMT

Onlangs was in het WTC Expo in Leeuwarden de beurs VROUW, een beurs voor en door de vrouw gepresenteerd. Allerlei snufjes voor de vrouw, een enkele man was te zien. Zaterdag was ik als bezoeker (met m’n vier zussen) op de beurs.
Je kon je haar laten knippen (bijna gratis), je nagels laten stylen (gratis), hapjes proeven (gratis), Je laten masseren door een apparaat (bijna gratis), workshop zakelijk flirten(!) en nog zoveel meer.
Als je dan langs de stand van Fier Fryslân liep dacht je eerst: wat is hier te halen? Enthousiaste collega’s stonden bij de wensboom, waar heel veel roze kaartjes, als bloemen, in werden gehangen. Eerst teleurstelling, maar daarna kreeg je GRATIS advies.
Advies van de vrouwen (deze keer geen man) van Fier!

Zondagmorgen was ik als Fiermedewerker in de stand. Met Ellen de Ruiter, Piety en Nicole van de opvang en ik als receptioniste. De drukte kwam langzaam op gang. Zo rond 10 uur kwamen de eerste vrouwen langslopen, voor wat informatie. Ook waren er mensen die snel doorliepen. Daarna raakten we al gauw in gesprek met vrouwen die te maken hadden met geweld. Thuis of in de omgeving. Ik was verbaasd dat de bezoekers zo open waren met hun verhaal! Je kreeg alles te horen; hoe, waar en wat ze ermee deden. Ook de vraag hoe ze er mee om moesten gaan.

Het gaf me trouwens een vertrouwd gevoel dat ze ‘zomaar’ hun verhaal vertelden. Ook de discussie met een iets ouder echtpaar, die vond dat het aan de opvoeding lag en dat we in een bodemloze put graven, was zinvol.
Mijn ervaring op de stand was leerzaam. Het mooie vond ik dat je met collega’s bij de stand hielp. Zo leer je elkaar op een heel andere manier kennen. Maar het belangrijkste is: Met z’n allen hebben we Fier maar weer mooi op de kaart gezet!

Klaske Wesselius, receptioniste

Hart voor Fier

Thu, 18 Mar 2010 00:00:00 GMT

Ik ben Titus Lolkama, nog maar 70 jaar, geboren en getogen in Leeuwarden. Ik denk dat ik de oudste medewerker van Fier Fryslan ben waar ik mij met veel plezier en enthousiasme voor inzet. Naast mijn werk als graficus heb ik veel vijwilligerswerk gedaan in het jeugdwerk, sport telefonische hulpdienst en bewindvoerder. In de politiek ben ik gewestelijk bestuurder geweest en heb in de gemeenteraad gezeten.
Ik kwam in aanraking met Fier Fryslan omdat mijn partner Sytske Zijlstra bij slachtofferhulp werkte. Het eerste meisje, een slachtoffer van mensenhandel, begeleidde zij bij de politie om aangifte te doen en een aanvraag bij het schadefonds geweldsmisdrijven in te dienen. Zij was nog maar 17 jaar en we hebben altijd contact met haar gehouden en met haar inmiddels lieve man en baby. Ze wonen nu in Belgie.
Veel jaren hebben wij met de meiden van Asja creativiteit gedaan zoals: schilderen, kleien en ik heb de meiden klussen bijgebracht zoals: banden plakken en hoe je stekkers in elkaar kunt zetten. Mijn motto is altijd: je zelf redden en niet afhankelijk zijn van mannen.
Bij Fier Fryslan doe ik nu hoofdzakelijk het onderhoud van de auto’s, fietsen repareren en helpen bij de verhuizing van vrouwen van Blijf en de meidenopvang. Verder help ik graag bij een bijzondere klus zoals een barbecue. Tot slot speel ik ook graag voor taxichauffeur.
Binnenkort ga ik met Annemarie van Rijn, projectleider online hulpverlening, campagne voeren door Friesland. We gaan langs buurt en jeugdcentra om de online hulpverlening te promoten. Ik heb er zin in!

Titus Lolkama

Niet doorslikken, maar uitspugen

Wed, 17 Mar 2010 00:00:00 GMT

Het is niet prettig om te denken aan het meest vervelende wat jou ooit is overkomen. Misschien heb je zoveel last van schaamte en doet het daarom zo’n pijn dat je er nog nooit met iemand over gesproken hebt. Vaak stop je deze gedachten ver weg in je geheugen. Daar waar het veilig voelt. Je denkt er weinig last meer van te hebben, maar na een aantal jaar worden de psychische klachten erger en zijn ze niet meer te negeren. Je slaapt steeds slechter, je bent somber en soms zelfs depressief en je hebt last van angstgevoelens. Op dat moment besef je dat er iets moet veranderen.
Iedereen heeft weleens iets vervelends meegemaakt. De chat is een veilige manier om dit bespreekbaar te maken. Om die reden loggen veel mensen bij ons in. De afstand voelt veilig. Ik heb gesprekken gevoerd met mensen die vanwege hun klachten al professionele hulp hebben ingeschakeld. Eenmaal op gesprek, met bijvoorbeeld een psycholoog, ontstaat er een angst. De in jou ogen onbekende zit tegenover je en vraagt wat je dwars zit en hoe dat komt. De beelden die door je hoofd schieten wil je liever geen aandacht geven, maar je houdt het niet tegen. En dan gebeurt het. Je klapt dicht, je blokkeert, je durft niks meer te zeggen. Hoe moet je nu verder?
Een korte evaluatie van een aantal gesprekken wijst uit dat het als prettig wordt ervaren om op de chat te praten over wat je hebt meegemaakt. De afstand en anonimiteit hebben hierin het grootste aandeel. Doordat je niet tegenover iemand zit, voelt het veiliger om voor de eerste keer over iets te praten. Aan de online hulpverleners de taak om het gesprek zo te laten verlopen dat het waardevol is voor jou. Wij proberen je handvaten aan te reiken in de chat, zodat je bijvoorbeeld bij de volgende ontmoeting met een psycholoog, stukje bij beetje durft te vertellen over de oorzaak van je klachten. Het praten over wat je hebt meegemaakt is wat zo waardevol kan zijn. Je hebt het eruit gegooid, een grote stap naar een nieuw begin.

De groene sokken missie...

Thu, 04 Mar 2010 00:00:00 GMT

Sinds ik werkzaam ben bij Fier heb ik al te maken gehad met veel verschillende zoektochten..
- de zoektocht voor de juiste soort hulpverlening voor een cliënt
- een zoektocht naar de juiste gegevens binnen Octo, het registratiesysteem
- de zoektocht naar een werkplek

Maar ook de zoektocht naar groene sokken!

Niet zomaar groene sokken: kikker-groene sokken zonder opdruk. Iedereen die wel eens de Psycho-educatie groep ‘Let op de Kleintjes’ heeft gehoord, weet gelijk waar ik het over heb.
Met deze module maken we vaak gebruik van KIKKER. Deze KIKKER van de bekende boeken van Max Velthuijs maakt van alles mee. Hij helpt ons situaties uit te spelen, hij helpt ons met praten, maar ook natuurlijk met spelen. Daarom maken alle deelnemers aan de peg groep - je raadt het al - een KIKKER! Zodat hij ook de kinderen thuis kan ’helpen’. En KIKKER wordt gemaakt van een groene sok…

Tja, en waar vind je dan groene sokken… Hema, V&D, Bristol, Wibra of Bentex? ‘Nee, helaas mevrouw die hebben we niet.’ Na lang zoeken had ik maar een verhaal bedacht dat Kikker ziek was en daarom zo wit zag, of dat hij met vakantie was en maar zijn roze varkens vriendje had gestuurd... Zo liep ik de laatste winkel in en daar, helemaal in een hoekje achteraf, lagen nog 3 paar groene sokken… Heel mooie, opdrukloze, fel gekleurde groene sokken. Missie Geslaagd!!

Dus als je ooit gaat winkelen en je loopt voorbij een rek met felgekleurde groene sokken, denk dan nog eens aan KIKKER in let op de kleintjes!

Nienke de Vries

Werkbezoek SP

Wed, 10 Feb 2010 00:00:00 GMT

Maandag 01-02-2010 waren Agnes Kant en Hans van Leeuwen van de SP op bezoek bij Fier. Zij brachten een bezoek aan onze organisatie om geïnformeerd te worden over loverboyproblematiek en onze betekenis hier in.
Het bezoek startte op het hoofdkantoor, waar Bonnie en Gerda vertelden over het aanbod van Fier. De opvangvoorzieningen, de diagnostiek en behandeling, de meldpunten en de ambulante hulpverlening kwamen aan bod. Speciale aandacht ging uit naar het belang van categorale opvangvoorzieningen zoals Asja, Metta en Zahir. Dit was voortbordurend op de petitie die Fier onlangs heeft aangeboden aan de Kamercommissie Jeugd en Gezin.
Aline vervolgde het verhaal door specifiek op loverboyproblematiek in te gaan en wat Fier hierin doet. Aline legde de nadruk op vroegtijdige signalering van de problematiek om zo hulpverlening te kunnen starten en erger (bijv. plaatsing in een gesloten setting) te voorkomen. Ook kwam de vervolging van plegers aan bod. Teveel plegers gaan vrijuit omdat slachtoffers geen aangifte doen uit angst of loyaliteit.
De SP- ers hebben aangegeven dat deze problematiek aandacht moet krijgen binnen de politiek. Zij hebben aantekeningen gemaakt en zullen deze meenemen in hun overleggen.

Aline Tigchelaar

San Diego deel II

Mon, 01 Feb 2010 00:00:00 GMT

Omringd door toen nog nieuwe gezichten ging ik op pad met Fier richting San Diego. Zaterdagochtend om half zes stond de Schipholtaxi voor de deur, de start van een enerverende week
Verwachtingen? Eigenlijk geen, maar wel heel nieuwsgierig! Niet alleen naar Fier en wat Fier van mij verwachtte of hoopte, maar ook naar het programma aan de overkant.
De reis vloog letterlijk en figuurlijk om, een boek en het leren van alle namen en we waren er al.
Zondagochtend bleek er al een preconference course voor kinderartsen over het onderzoek naar seksueel misbruik en het documenteren ervan, dus ging ik in mijn eentje naar het congrescentrum. Daar aangekomen een gesloten deur en een leeg gebouw. Toch niet helemaal, een deur ging open en na wat heen en weer lopen vond ik een dame in uniform met de gebruikelijke Amerikaanse vriendelijkheid. Na uitleg was zij bereid na te gaan waar het congres zou moeten zijn, in ieder geval bleek het niet daar. Inderdaad, zo’n 8 kilometer verder was er iets wat aan de omschrijving die ik gaf, zou kunnen voldoen. Hup, een taxi in en ik kwam op de juiste plek, maar natuurlijk te laat, dus weer dichte deuren. Toen bleek dat ik een Nederlandse congresdeelnemer van Fier was, was het slot snel open. Een dag vol nieuwe inzichten, gekleurd door de noodzaak alles op voor de Amerikaanse justitie te accepteren wijze te documenteren, volgde.
Het bleek het turbulente begin van een volle, leerzame en vermoeiende week, waarin steeds duidelijker werd, dat samenwerking tussen hulpverleners, artsen en justitie meer kan worden dan de som der delen.

Evelyn van Pinxteren, kinderarts MCL

Internationaal congres San Diego

Wed, 27 Jan 2010 00:00:00 GMT

Fier Fryslan is met een delegatie vertegenwoordigd bij een internationaal congres over traumabehandeling, huiselijk geweld en kindermishandeling in San Diego (V.S.) Charlotte van der Wall, klinisch psycholoog/gedragstherapeut van Fier doet een eerste verslag.

Maandag 25 februari 2010

Lieve mensen de buit is binnen, we kunnen weer naar huis!
Vanmorgen getraind in een prachtig protocol: A Trauma Workshop for Resource Parents: an introduction for trainers door Frank Bennett, Elizabeth Sharda, Patricia Van Horn van het National Child Traumatic Stress Network (NCTSN). Het is een train-de-trainersprogramma dat pleegouders en adoptieouders leert hoe ze kunnen omgaan met een getraumatiseerd kind. Het programma bestaat uit 8 sessies van anderhalf uur. De kern van het programma is ‘trauma-informed parenting’: wat weet je van het trauma van je kind, wat voelt voor je kind veilig en onveilig? Hoe kun je zoveel mogelijk gevoel van veiligheid bieden en hoe kun je het kind ook verbonden laten zijn met zijn of haar onveilige verleden?

Een belangrijk onderdeel is ook dat de ouders leren om emoties van hun kind te reguleren, maar ook hun eigen gevoelens te kunnen begrijpen en goed voor zichzelf te kunnen zorgen. Het programma is prachtig opgebouwd en direct bruikbaar voor de Nederlandse praktijk. Ingrid, Alfons en ik hebben deze training gevolgd en zijn ‘gecertificeerd’. Na afloop zijn we blijven praten met de sprekers en hebben we afspraken gemaakt over het gebruik van het protocol in Nederland: wij mogen het vertalen, andere mensen trainen en we gaan samen onderzoek doen. Ondertussen zijn er meerdere vliegtuigen met kinderen uit Haiti over de wereld verspreid en is er een idee om deze groep te volgen, maar ook te zorgen dat hun ouders een goed aanbod krijgen. Kortom, een inspirerende maar vooral ook heel productieve dag!

Charlotte van der Wall
Klinisch psycholoog/gedragstherapeut
Hoofd Behandelcentrum

Je hart luchten zonder te praten

Tue, 19 Jan 2010 00:00:00 GMT

De online hulpverlening is anoniem en daarom laagdrempelig. Tijdens de trainingen is er uitgebreid aandacht besteed aan de do´s and don’ts van het chatten. We hebben ook geoefend met de chat door middel van een rollenspel. Tijdens de oefenchat vroeg ik mij iets af. Wat voor vragen zouden er eigenlijk gesteld gaan worden op de chat? Fier Fryslân is dan wel een expertise- en behandelcentrum op het gebied van geweld in afhankelijkheidsrelaties, maar zou de meerderheid van de vragen hieraan gerelateerd zijn? Op dat moment kon ik het niet beantwoorden, maar al doende leert men.

We zijn nu een maand online. Jongeren komen chatten om een probleem bespreekbaar te maken. Dit kan iets vervelends zijn wat hun is overkomen en waar zij al lang mee zitten.
Tijdens de chatsessies zijn er al veel onderwerpen besproken, zoals loverboys, prostitutie, pesten, alcohol, seksueel misbruik en huiselijk geweld. Wanneer weet je bijvoorbeeld of de jongen die je leuk vindt een loverboy is? Of wat te doen als je gepest wordt op school? Serieuze gespreksthema’s waar de online hulpverleners van Fier Fryslân wel raad mee weten. Door hierover in gesprek te gaan met de jongeren krijgen wij een helder beeld van de situatie. We proberen handvaten aan te reiken, waardoor de hulpvrager de mogelijkheid krijgt iets te ondernemen zodat de situatie mogelijk verandert.

Ik ben van mening dat deze vorm van hulpverlening goed aansluit op de leefwereld van de jongeren. Nu Fier Fryslân online is, merk ik dat jongeren de stap durven te nemen om over hun probleem te praten. Ons motto is ook: ‘hoe eerder je erbij bent hoe beter’. Hoewel wij ons richten op jongeren, kan iedereen gebruik maken van deze relatief nieuwe vorm van hulpverlening. Ook de oudere jongeren zijn welkom. Voor de online hulpverleners een leuke uitdaging, want hierdoor krijgen we een verscheidenheid aan vragen voorgeschoteld. Die diversiteit motiveert mij.

Rechtsom

Thu, 14 Jan 2010 00:00:00 GMT

Fier Fryslân wil in haar organisatie volgens het RechtsomModel werken.
Mijn vriend en inmiddels Businesspartner in Rechtsom het Nieuwe Ondernemen, vroeg mij: “Loet , ik was op een verjaardag en mensen vroegen mij wat Rechtsom eigenlijk is. Waar komt dat vandaan? Is het een nieuwe tool? Wil je eens luisteren of mijn simpele uitleg van de filosofie klopt?”
Ik ging er voor zitten. “Kijk”, zei hij, en tekende een cirkel met een horizontale en verticale lijn er doorheen. “Ik teken hier de meest ingewikkelde organisatie die we kennen: onze eigen hersenen. Die bestaan grofweg uit twee helften. De linkerhelft houdt zich bezig met de ratio en het doen, terwijl de rechterhelft de creativiteit en het gevoel aan stuurt. In het midden zit het overzicht.” Vervolgens completeerde hij de plattegrond van deze ‘hersenen’ door vijf vraagwoorden bij de vakken te zetten, te beginnen met ‘Waarom?’ rechtsboven en vervolgens ‘Wie?, Hoe?, Wat? En in het midden ‘Wanneer?’ Hij vervolgde: “Als je deze simpele plattegrond van die complexe hersenen projecteert op bijvoorbeeld een vraagstuk of een organisatie dan ontstaat er inzicht en een natuurlijke volgorde van aanpak.”
Wij mensen zijn opgevoed in een linksom samenleving maar heel veel mensen willen graag in een Rechtsom omgeving leven en werken.
“Goh vertel verder”, zei het gezelschap. “Graag”, zei mijn vriend, “een volgende keer.”

Loet Schoonhoven

‘ It Giet Oanline!’

Wed, 16 Dec 2009 00:00:00 GMT

De online hulpverlening is nu officieel van start gegaan. Bij de opening van de nieuwe website, in het Fries Natuurmuseum, vroeg ik mij af hoelang het zou duren voordat de eerste echte hulpvraag zich zou aandienen. Ik had het vermoeden dat dit niet al op de eerste dag zou zijn, misschien ook wel niet de eerste week. De eerste dag was het rustig, alleen een nieuwsgierige collega op de chat. Zo wisten we in ieder geval dat het programma functioneerde. De tweede dag was het vanaf de aftrap raak, er logde iemand in, ik kon aan de slag! Ik vond dit echt ongelooflijk gaaf, voor de eerste keer online hulpverlenen bij Fier Fryslân. Hier heb ik naar uitgekeken. Ik behoor tot een nieuwe lichting hulpverleners. Een die is opgegroeid in een digitaal tijdperk. Deze vorm van hulpverlening past bij mijn generatie.

Enthousiast begon ik het gesprek: ‘Hallo, wat kan ik voor je doen?’ Ze antwoordde: ‘Is er ook een vrouwelijke collega aanwezig?’ Nou ja zeg, dacht ik. Dat is ook mooi, ik voelde me gepasseerd. Hier had ik even geen rekening mee gehouden, maar goed, het is zoals het is. Desiree nam het gesprek over. Kort daarna logde nog iemand in, zodat ik ook echt aan de slag kon. Donderdag in totaal vier mensen op de chat. Dit was meer dan ik had verwacht. De onderwerpen waren serieus; seksueel misbruik, urgentie bij huiselijk geweld en wat te doen als je denkt dat een familielid te maken heeft met een loverboy. De vragen passen precies in het straatje van Fier.

Ik heb een positief gevoel aan de gesprekken over gehouden. Toch is het wel wennen om non-vocaal te communiceren als hulpverlener. Ik heb tien maanden lang op Zahir gewerkt. In deze tijd heb ik ervaring opgedaan in het voeren van face to face gesprekken. Tijdens een gesprek zijn je zintuigen aan het werk. Online is dat anders. Onderzoekers schatten dat ten minste 70% van de communicatie tussen mensen door middel van lichaamstaal plaatsvindt. Dat cijfer loopt hoger op bij het uitdrukken van gevoelens. Van de gevoelsboodschap schijnt 7% in woorden, 38% met de klank van de stem en 55% door de gezichtsuitdrukking te worden weergegeven. Deze nieuwe vorm van hulpverlening vraagt om een scherpe blik van mij en mijn collega’s. Het is een uitdaging waarin ik goed gebruik kan maken van mijn eerdere ervaringen!

Bram Schuurman

Fier online

Sat, 05 Dec 2009 00:00:00 GMT

Seksueel grensoverschrijdend gedrag onder jongeren staat volop in de belangstelling, ondertussen onttrekt geweld tussen jongeren zich juist aan het zicht. Jongeren komen uit zichzelf zelden naar buiten met mishandeling en misbruik met het gevaar dat er onvoldoende aandacht uitgaat naar deze problematiek. Immers: wat je niet ziet, is er niet. Maar niets is wat het lijkt! Iedere dag gaan er duizenden jongeren gebukt onder deze problematiek. Speciale aandacht voor geweld tussen jongeren is wel dus degelijk van groot belang.
Vanuit dat oogpunt ontwikkelt Fier Fryslân een aanbod dat specifiek op jongeren is gericht. Onder het motto: ‘hoe eerder je erbij bent hoe beter’ zijn we aan de slag gegaan met nieuwe hulpvarianten die volledig aansluiten op de leefwereld van jongeren. We willen die jongeren bereiken met wie van alles aan de hand is maar er niet mee naar buiten treden.

Via www.chatmetfier.nl maken we online contact met deze jongeren. We leggen hierbij een duidelijke link naar hun leefwereld. Een wereld waar internet een belangrijk medium is om elkaar te ontmoeten en met elkaar te communiceren.
Op die manier creëren we laagdrempelige hulp voor jonge mensen die moeilijk bereikbaar zijn. Denk aan jongeren uit eerculturen, jongeren die nog niet of niet meer gemotiveerd zijn voor reguliere hulpverlening en jongeren die niet durven te praten over wat hen is overkomen of wat ze gedaan hebben.
We bieden zorg op maat en ondertussen blijven we nieuwe hulpvarianten ontwikkelen, zoals nieuwe combinaties van online, ear to ear en face to face hulp. Effectiviteit en efficiëntie zijn daarbij belangrijk, evenals het signaleren van andere ontwikkelingen. Zo worden in de gezondheidszorg serious games ingezet om jongeren bewust te maken van grensoverschrijdingen in hun contacten.

Fier biedt een toegankelijke website waarop jongeren hun eigen ervaringen kunnen beschrijven, waardoor peer education een mooie impuls krijgt. In dit kader hebben we ook jonge ambassadeurs ingeschakeld die de website www.chatmetfier.nl en de online hulp onder de aandacht brengen van andere jongeren.

Al met al staan we aan de vooravond van een serie prachtige innovaties die tezamen een mooie uitdaging vormen als het gaat om professioneel bewustzijn en methodiekontwikkeling.

Wij gaan ervoor!

Linda Terpstra
Directie