Inleidingen tijdens het congres
1. Met elkaar voor elkaar. Gezamenlijke aanpak van terreur achter de voordeur.
Mariëtte Christophe. Landelijk programmaleider huiselijk geweld en de politietaak.
Er ligt een schat aan informatie bij instanties en instellingen over huiselijk geweld en kindermishandeling. Informatie waar instanties en instellingen zich vaak niet eens van bewust zijn en waar vaak te weinig of soms zelfs helemaal niets mee gebeurt. Deze kennis zou gebruikt kunnen worden om geweld in een vroeg stadium te stoppen, om escalatie van geweld te voorkomen. Het project Met Elkaar Voor Elkaar is een initiatief van de gemeente Smallingerland, de Nederlandse politie (middels het landelijke programma huiselijk geweld en de politietaak) en Fier Fryslân. Het project heeft ten doel om kennis tussen instellingen en instanties uit te wisselen en een ‘vlaggensysteem’ te ontwikkelen. Een vlaggensysteem wat de ernst van het geweld aangeeft en de noodzaak en het belang om in te grijpen; zodat we niet verrast worden door de volgende gezinsmoord.
2. It takes two to tango. Een andere benadering van samenwerken.
Linda Terpstra. Directie/Raad van Bestuur Fier Fryslân.
De tango: een gepassioneerde dans! Met meer dan twee de tango dansen is onmogelijk. Eén gezin en één hulpverlener. Linda Terpstra houdt een pleidooi voor een andere benadering van samenwerken. Daarbij zal ze stilstaan bij het onderzoek dat Partoer uitvoerde naar de keten Eerste Hulp bij Huiselijk Geweld en bij de interviews met gezinnen die te maken kregen met de ketenaanpak Eerste Hulp bij Huiselijk Geweld.
3. De dochters van Zahir. Tussen traditie en wereldburgerschap.
Zohra Acherrat. Psychiater bij Fier Fryslân.
De migranten- en vluchtelingengemeenschappen in Nederland hebben van oudsher een collectieve oriëntatie waarin de eer van de familie centraal staat. Zedig en onbesproken gedrag van meisjes en vrouwen is essentieel voor de familie-eer. Weglopen van huis is een ‘doodzonde’ omdat vaders en broers hun dochters en zussen dan niet meer kunnen beschermen en niet meer in kunnen staan voor hun zedig en onbesproken gedrag. Toch deden in een periode van ruim drie jaar 121 meisjes en jonge vrouwen een beroep op Zahir: een kleinschalige voorziening voor crisisopvang en behandeling. Wie zijn deze meisjes en jonge vrouwen? Zohra Acherrat, betrokken bij de hulpverlening aan deze meiden, vertelt hier over.
4. Nazorg is hoofdwas! Er is een oplossing voor veel problemen: doorgroeien en meedoen!
Peter Paul J. Doodkorte. Partner bij BMC.
Alle jeugdigen hebben uiteindelijk een en dezelfde ‘droom’: huisje, boompje, beestje (en een snelle auto, rood of zwart). Dit vraagt om een omslag in denken en doen, waarbij het te bereiken resultaat vertrekpunt is voor de gewenste acties. In dialoog meelopen - op de eigen kracht van de jeugdige en zijn of haar omgeving - vormt daarin de basis voor het doen en laten.
|