Over Fier Weblog

Algemeen / Fierdag in het mooie gebied van Kollumeroord

Geplaatst op 10-06-2011 door Gerda de Groot (0 reacties)

Nadat medewerkers eerst geinformeerd werden en met elkaar in gesprek zijn geweest over nieuwe projecten en initiatieven horen we in de verte sirenes van motoren…Daar komen ze…

Fier Fryslân biedt gespecialiseerde opvangvoorzieningen voor jonge vrouwen en meiden.  Zij hebben te maken gehad met zeer ernstige bedreiging en hebben een veilige en gestructureerde opvang en behandeling nodig.  Deze jonge mensen hebben veel angst in hun leven gekend.
Ik begeleid de intervisiebijeenkomsten bij Fier, ook bij deze opvangvoorzieningen. Ik ken alle teamleden en sommige van de meiden. Een aantal van hen wil namelijk altijd weten wat ik kom doen als ik eens in de zes weken langskom en dan neem ik even de tijd om met hen te praten over waarom ik kom en wat ik doe.  Ze hebben ook altijd advies voor me…

Eens per jaar organiseert  Fier voor deze meiden een motortocht; achter op de motor bij politie en vrijwilligers die hier graag aan meewerken. Bijzonder voor deze meiden om bij de politie achterop te zitten en bijzonder voor de politie om zo’n bijzonder contact te hebben met deze meiden. Ze hebben immers in een heel ander kader  ook met elkaar te maken gehad…

Daar komen ze: 75 motoren gereden door politie, vrijwilligers, hulpverleners.
Ik ben onder de indruk en echt ontroerd als ik al die motoren aan zie komen met die trotse en blije meidenkoppies. Ook de trotse motorrijders aan wie ik kan zien dat ze met zorg hun passagiers terugbrengen.  Sommige meiden hebben iets overwonnen, anderen hebben er ontzettend van genoten.
Ik zoek een aantal meiden op en vertel hen dat ik het knap en stoer van ze vind en vooral trots op ze ben. Een paar meiden vertellen dat het spannend was, nog nooit eerder zaten ze op een motor, en anderen vonden het heerlijk en roepen dat  het nog wel veel harder had gekund. Ik vind het fantastisch; wat een plezier en wat een ontlading geeft dit!
Alle meiden worden met evenveel zorg uit hun motorkleding geholpen en we gaan met z’n allen, de meiden, de politie, vrijwilligers, betrokkenen en al het personeel van Fier, barbecueën.
In het prachtige licht van deze zomerdag is er een band die mooie muziek maakt, plezier… wat leuk vind ik dit!  Een meisje overwint zichzelf, stapt op het podium en krijgt de microfoon waarmee ze eerst voorzichtig maar dan voluit zingt en zichzelf laat horen, mooi! Een ander meisje is jarig en we zingen haar een lang leven toe, hoe veelbetekenend.

Het samen eten is fijn. Kletsen met de meiden en zien hoe de medewerkers van de verschillende opvangen met ‘hun meiden’ samen zijn. Ik voel en zie de aandacht en de warmte die de basis is van alle hulpverlening, hoe klein of hoe intensief ook, en die in de intervisies altijd onze gesprekken inhoud geeft. En ook al is alles wat deze meiden hebben meegemaakt natuurlijk niet weg op zo’n dag, ik merk hoe ze lol hebben, ontspannen.
Ik geniet van dit samenzijn.  Echt, prachtig om een dergelijke dag samen met ‘cliënten’ te doen, beter kan het wat mij betreft niet. En de meiden hebben op deze manier een enorme succeservaring en een prachtige herinnering.
Naast mijn trots op de meiden ben ik trots op Fier en op al die medewerkers die deze meiden naast een intensieve begeleiding en behandeling het beste gunnen en zo’n evenement voor hen tot iets geweldigs hebben gemaakt!

Dank!

Gerda de Groot