Over Fier Weblog

• Beatrix Verhofstad zei op 16-03-2012:
  beeldend therapeut Beste Charlotte, ik probeer even mee te zoeken. Ik heb geen idee hoe ik concreet een bijdrage kan leveren en wat er al is op dit gebied aan onderzoek en pleidooien ed. een schrijnend en heftig en herkenbaar probleem. Niet alleen het slachtoffertje kan niet gehoord worden maar ook broertje of zusje niet die soms nog meer meekrijgen dan moeder (of vader) of verdere omgeving. Allemaal horen kan het verhaal geloofwaardiger maken. En ja, kleintjes hebben hun eigen taal. Onderzoek naar deze taal is noodzakelijk lijkt me, en onderzoek naar geloofwaardigheid. Want mijns insziens zal het de wereld behoorlijk kunnen verbazen hoe duidelijk deze kan zijn wanneer de taal van de kleintjes in voorafgaand onderzoek is verduidelijkt. Zelf neem ik mijn therapieën op video op omdat de methode waarmee ik werk dat vraagt. Lijkt me dat de politie dan via die opnames een redelijk zuiver beeld van de inhoud van de therapie kan nemen en de zuiverheid van uitingen van het kind daarin zou kunnen inschatten via eigen middelen. Al met al gaat het natuurlijk om geldrovende dingen en zeer veel werk vooraf.
• anoniem zei op 15-11-2011:
  Ik ben het helemaal eens met wat hier boven wordt gezegd. Ik ben zelf een moeder met een dochter van 4 nu die misbruikt is door haar vader.. Had zelf al langere tijd het vermoeden dat er iets niets klopte en zelfs de vader hiermee geconfronteerd.. Maar hij zei altijd dat dat mijn zieke gedachtes waren.. Nu weet ik dat mijn gevoel altijd goed heb gezeten en gaf mijn dochter al zoveel aanwijzigen aan dat er iets niet pluis was. Zij vertelde en deed voor wat haar is overkomen, en idd wel aangifte gedaan maar wat krijg je te horen.. Ja ze is jonger dan 4 en dan blijft het jouw woord tegen zijn woord. Ik geef mijn dochter never nooit meer mee.. Hij heeft gezag! Maar daar heb ik echt maling aan.. Het is te gek voor woorden dat ze hier niks mee doen.. Je zit als moeder zijnde in een proces met rechtzaken, maar bewijs het maar eens.. In mijn geval heb ik ruim een jaar terug een melding gemaakt bij het consultatiebureau en mijn huisarts dus het is niet iets wat zomaar even uit de lucht is komen vallen omdat hij een nieuwe vriendin heeft. Want die stempel krijg je ook gelijk opgedrukt dat ik mijn kind niet wil meegeven aan de vader omdat hij een nieuwe vriendin heeft.. Echt belachelijk!! ik was en ben nog altijd een moeder die een voorstaander is dat kind en vader kontakt moeten hebben. Maar goed mocht hier onderzoek naar gedaan worden dan zou ik graag hiermee aan mee willen werken.. Kan ik er nu al iets mee doen? Een moeder die achter haar dochtertje staat...
• Integratief Kindertherapeut zei op 03-05-2011:
  Ik ben het helemaal met u eens dat ook kinderen van onder de 4 jaar serieus moeten worden genomen. Probleem is dat zij vaak niet via woorden communiceren, maar via gedrag en spel. Dat gedrag en dat spel is voor meerdere interpretaties vatbaar. Wat zegt het precies als een veilig gehecht kind, opeens heel angstig doet als haar luier wordt verschoond of als ze reageert als de naam van een, onlangs opgepakte peuterspeelzaalleider, ter sprake komt door te benoemen dat hij de inktvis is, neergestoken en gevangen gezet moet worden? Mijn ervaring, na 5 jaar werken, met de doelgroep (vermoedelijk misbruikte) kinderen van 2-18 jaar, is dat ouder(s) veelal eerst naar de hulpverlening komen. Zij kunnen namelijk bij de politie niet aankomen met: 'mijn kind danst opeens bloot op tafel en speelt seksuele spelletjes, maar wil er niet over praten'. Een kind moet zich eerst voldoende veilig en geaccepteerd voelen alvorens hij/zij erover durft te praten. Dat duurt soms een poosje en soms komt het nooit zover. Daarna is het erg afhankelijk van politie / justitie hoeveel waarde zij hechten aan het verslag van de therapeut over de bevindingen over het kind. Verschil is namelijk dat therapeuten niet aan waarheidsvinding doen en politie wel. Een verslag gemaakt in het kader van de hulpverlening voldoet schijnbaar niet aan de eisen van politie en justitie (welke eisen dat zijn is mij nog steeds onduidelijk). Het is, in mijn ogen, erg gemakkelijk om te zeggen dat therapeuten kinderen beinvloeden (wat vaak ook over moeders wordt gezegd als de vader de vermoedelijke dader is). Een andere belangrijke kwestie is dat in geval van gescheiden ouders, beide ouders toestemming moeten geven om het kind te onderzoeken en behandelen. Dit is, zeker in geval de ene ouder zorgen heeft dat het kind bij de andere ouder zou worden mishandeld of misbruikt, een belemmering die het soms zelfs onmogelijk maakt om een kind te onderzoeken. En als de ouder die zich zorgen maakt dan onderzoek wil afdwingen bij de rechter, zijn de klachten 'zij gedraagt zich opeens zo bang en danst bloot op tafel' onvoldoende om dat te bereiken. Heel graag zou ik een ingang willen vinden die wetsverandering en samenwerking op deze punten mogelijk maakt.

Eén of meer velden zijn niet (juist) ingevuld. Deze velden zijn aangegeven in het rood. Vul het formulier aan.